Evindar Abiç
@shadowgallery
Лучше общаться с хорошей книгой, чем с пустым человеком.
Psikolojik danışmanlık
Lisans
27 Ocak
74 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Solanas deyince meşru müdafaayla kocalarını ya da tacizcilerini öldüren kadınları anmadan geçmek mümkün değil. Erkek Doğrama Cemiyeti, aka SCUM mizahtır belki ama eril şiddetten kurtuluşu vadeder. İktidarın, kurumların, toplumun desteğini alan erkeklerin işlediği kadın cinayetlerinin yanında kadınların eril şiddet karşısında meşru müdafaa haklarını kullanmasının marjinal kabul edildiği bir sitemde eril şiddetten kurtuluşu erile karşı şiddette bulan Solanas’ın deli ilan edilmesi de hiç şaşırtıcı değil.
Yine de Manifesto şiddete karşı şiddet olarak görülmemeli. Manifestoyu okurken ister istemez kadınlar olarak hepimizin içindeki, yanlış bir hayatı yaşamaya çalışmanın ve direnmenin haklı öfkesi patlayacaktır. Bence bu performatif bir okuma olmalı ve okuyan kadın yüzleştiği öfkesine sahip çıkmalı. Amaç şiddetin meşrulaşması değil, anlaşılması olmalı. Erkekler içinse insanlık durumunun eril merkezli yorumlarının tek yönlülüğünün ve saçmalığını görmek bakımından aydınlatıcı bir deneyim olabilir.
Elbette erkekleri doğrama cemiyeti manifestosunu uygulamak falan gerekmiyor ama anlamak son derece önemli.
''Olduğu şeyden ve yaptığı hemen her şeyden utanan eril, hayatın bütün alanlarında mahremiyet ve gizlilik konusunda ısrar etse de aslında kendisinin, mahremiyete hiç saygısı yoktur. Boş olduğu ve ayrı, bütünlüklü bir varlığa ve seveceği herhangi bir benliğe sahip olmadığı için sürekli olarak kadınlarla birlikte olma ihtiyacı duyduğundan, tamamen yabancısı bile olsa bir kadının düşüncelerine herhangi bir zamanda, herhangi bir yerde fütursuzca girmekte bir sakınca görmez. Hatta böyle yaptığı için bozum edilirse kendisini hakarete uğramış hisseder ve öfkelenir.''
''Tamamen fiziksel duyularıyla hareket etse de erkek damızlık olarak da uygun değildir. Mekanik becerisi olduğu varsayılsa da -ki pek az erkek buna sahiptir- her şeyden önce, lokmasını şevkle, şehvetle ısıramaz. Bunun yerine suçluluk, utanç, korku ve güvensizlik duyguları, erkek doğasında kökleşmiş olan duygular onu yer bitirir ve yalnızca en ileri eğitim bu duyguları azaltabilir.''
''Erkek olmak kifayetsiz olmak, duygusal olarak sınırlı olmak demektir. Erkeklik bir noksanlık hastalığı, erkekler de duygusal sakatlardır. Kendi içine kıstırılmış olan erkek tamamen ben-merkezcidir ve başkalarıyla empati kurmaktan ya da özdeşleşmekten, aşktan, dostluktan, şefkat ve muhabbetten tamamen acizdir. ''