#kitapyorumum
Bu eseri Shakespear ve Fletcher beraber yapmışlardır.
İki soylu akrabanın aynı kıza aşık olması ve kızın hangisini seçeceğini bilemediği için yaşanan olayları anlatıyor.
Shakespeare'ın yazdığı bölümler zengin bir fantazinin ürünüdür. Flecher'ın yazdığı bölümler ise tartışan ve çarpışan kişilerin ifadelerinden daha çok retorik oluşu ile ayırt ediliyor.
Seven okurlara tavsiye ediyorum..
Kitapla kalın...
Uzun zamandır listemde olan bir kitaptı. Woolf kadınları, kadın yazarları, feminizm başlığını olabildiğince anlatmaya çalışmış. Çağımızda feminizme karşı çıkanlar ve feminizmi sonuna kadar savunanlar olduğunu biliyoruz. Açıkçası ikisi de feminizm tam olarak ne demek, ne için yaşar hakim değil diye düşünüyorum (genel anlamda) feminizmi “erkek düşmanlığı” olarak gören insanların okuması gereken bir eser olduğunu düşünüyorum.
Yazar bize kadın yazarların, neden shakespear, Goethe gibi bir deha çıkaramadığını ele alarak kitaba başlıyor. Genel olarak kadınların maddi olarak özgür olamamasından dolayı olduğunu, yazacak bir odaları bile olmamasını bize neden olarak sunuyor. Erkek kişilere verilen olanaklar, imkanlar kadınlara verilmiyor veya verildiğinde sanki bir lütuf gibi hissettiriliyor..
Bu durum bana “neden erkek bilim insanları kadın bilim insanlarından daha fazla?” sorusunu hatırlatıyor..
Kitapta ise en sevdiğim alıntı şu oldu: "bütün bu yüzyıllar boyunca kadınlar, erkeği olduğundan iki kat büyük gösteren bir ayna görevi gördüler."
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Ormandaki dallar öyle yoğun ki yağmuru hissedemiyorsun.1000Kitap
Shakespeare 'in hayatından uyarlanan roman, kitabın ilk başlarında iki ayrı zaman diliminde ki hikayeyi anlatması ile başlıyor.Bu biraz beni yordu.Sonra doğrusal olarak ilerlemeye başladı. Bu kısımda Shakespeare'in gerçekte var olan ve nedeni belirlenemeyen bir rahatsızlıktan dolayı ölen oğlu Hamnet'e yoğunlaşıyor.Kitapta ise Hamnet vebaya yakalanıyor ve ölüyor.Ailedeki her bireyde acının dönüşümünün farklı olduğu görülüyor. Shakespeare acısını sanata dönüştürerek HAMLET eseriyle gerçekte de oğlu olan HAMNET' i yaşatmaya devam ediyor.HAMNET'İN ölümü HAMLET' i doğuruyor.Acı annesinde ise derin bir sessizlikle oğlunun izi olan her şeyi yaşıyormuşçasına somutlaştırarak dönüşüyor.İkiz kız kardeşin de ise suçluluk duygusuna dönüşüyor çünkü önce kendisi hastalanmıştı ve herkes ikiz kız kardeşinin ölümünden korkuyorlardı.Ablasında ise bu acı öfkeye dönüşüyor kimse onun ne durumda olduğu ile ilgilenemiyor.Velhasıl Shakespear 'in Hamlet kitabını daha önce okumuştum ve ne kadar güzel bir eser olduğunu biliyordum fakat Hamlet,benim nazarımda Hamnet ile bir anlam kazandı.
Hamnet veya Hamlet
Hamnet
Kişiler:
Agnes: Shakespeare’in karısı, Doğan yetiştiricisi
Susanna: Shakespeare ilk kız çocuğu
Hamnet: Shakespeare’in oğlu ikiz
Judith: Shakespeare’in kızı ikiz
Mary: Shakespeare’in annesi
John: Shakespeare’in babası
Joan: Agnes’in üvey annesi
Bartholomew: Agnes’in kardeşi
Rowan: Agnes’in öz annesi
Eliza: Shakespeare’in kız kardeşi
Anne: Shakespeare’in ölen kız kardeşi
Gilbert: Shakespeare’in kardeşi
Edmond: Shakespeare’in kardeşi
Caterina: Joanın kızı
Joanie: Joanın kızı
Margaret :Joanın kızı
William: Joanın kızı
James: Joanın oğlu
Thomas: James: Joanın oğlu
********
Konusu;
William Shakespeare'in 1596 yılında 11 yaşındayken veba veya benzeri bir nedenle ölen oğlu Hamnet'in hikayesini anlatıy-diyeceğimi düşünüyorsanız yanılıyorsunuz. Çünkü kitabın konusu tamamiyle Hamnet’in annesi Agnes, hayatı ve evlat kaybının kimliği üzerinde yarattığı üzücü bir süreci konu olarak ele alır.
Roman, Shakespear’in eşi Agnes'in çocukluktan gençliğine, üvey anne elinden evliliğe olan yaşamını, aşkını, sıra dışı özelliklerine, kahinliğine, çocuklarına olan düşkünlüğüne -özellikle ikizlerin doğumuyla daha da perçinlenen- ve oğlu Hamnet’in ölümüyle yaşadığı acıyı anlatır. Shakespeare ise bu kederi sanatına dönüştürme sürecine odaklanır. Ki bunu zaten bizler biliyoruz. Bu kitap bize bilmediğimiz ailenin diğer fertlerini başka bir kurgusallıkla da olsa bize sunuyor.
Gariptir ki kitapta Shakespear ismi hiç geçmez ve Hamnet’in annesinin gerçek ismi olan “Anne” de geçmez. Yazarımız böyle uygun görmüş olsa gerek.
Yazarımız 2020 yılında 2020 Women's Prize for Fiction (Kadın Kurgu Ödülü) alıyor. Ve sanki bu ödülü almak için yankı oluşturmak adına zorla yazmış gibi hissettim.
Betimleme seviyorum ama süslü cümleleri gereksiz uzatmaları olmuş,
Şhakespear’ın hayatını eşinin gözünden yazmaya çalıştıkları bir eser ,pek çok konuda tahmin daha ön planda nedeni ise ünlü yazarın hayatının pek bilinmemesi ölümü de dahil,
Başrolün eşinin adı anne ama babasının kızına seslendiği isim olan Agnes’i baz alıyor, bu karakter’de gerçek dışı çok fazla metafor kullanıldı öyleki gözümde büyüttüm lakin aslında sonlara doğru hiç öyle değilmiş,normalde kimin ellini tutarsa onun gelecekte ne yaşadığını görüyor,kendi içinde iki çocuğu tek olacağını görüyor ve buna kendini kitliyor derken ilk bebekten sonra ikinci doğum gerçekleşiyor ama bebekleri ikiz yani iki bebekten biri ölecek ve iki tane tek çocuğu olacağını biliyordu ,geç doğan bebek yani kız ismide judith sağlık sorunu olduğu için herkes onun öleceğini düşünüyor ve üzerine titriyorlar derken veba ya yakalanıyor kız 11 yaşında ölüm döşeğinde iken kardeşi de salgını kapmış ama farkında değil derken Hamnet ecel kardeşini almasın diye kendini onun yerine koyuyor (fantastiy) ve Hamnet ölüyor asıl şok burası başrol ölmesi.
Kitap iki kısım Hamnet ten öncesi ve Hamnet ten sonrası yani renkli ve soluk kısımlar,
Dikkat çekmek istediğim nokta şhakespear in ismini kitapta kulanmayıp dikkati üzerlerine çekmemeleri iyiydi, büyük babadan birkaç düşünce almalılardı çocuğa neler yaptı bir vicdan sahnesi okuyamadık Agnes sonlara doğru gerçekten delirdi,büyük kızı evin sorumluluğunu Okadar aldı ki üzülmemek elde değil son olarak başka konulara geçerken işaret koysalardı iyiydi bari.
Bu arada kitapta tek duygu Hamnet ‘in ölmesi oda siz duygulanıyorsunuz yani karakterler ne yaşadım ben deyip öyle kalıyor lar.
Sözlerde midir gerçek sevgi?İnsan sözlere dökmeden de gösteremez mi sevdiğini?
Shakespear'i okumak, onun dünyasına bir adım atmak istedim bi kaç kitabıyla. İlk başta alışık olmadığım gerçeklikte karakterle karşılaşmak beni şaşırttı diyebilirim. Derinlemesine analiz yapmama gerek kalmadan kendilerini ifade eden, iyi tanımlanmış karakterlerle tanıştım diyebilirim. Şaşırtıcı derecede net karakterler. Zamanla alıştım tabii. Özellikle bu kitabı hakkında yazmak istedim. Daha tanıdık duygular hissedince de soluksuz okudum diyebilirim.
Sevgi nedir? Nasıl gösterilir? Eylemlerde midir, sözlerde midir? Ya da sadece hisseder misin varlığını görmeden? Bu soruların cevapları herkeste farklıdır tabii. Sevgiyi farklı yorumlamamız belki de sebeptir sevdiklerimizi kaybetmemize.
Kral Lear'ın 3 kızı vardır. Topraklarını bu üç kızına paylaştıracaktır, onların bağlılığı ve sevgisine göre. Büyük ve ortanca kız epeyce abartılı laflarla anlatırlar sevgilerini ve sonsuz bağlılıklarını. Küçük kızımız ise sevgisini sözlere dökemeyen, çekingen biridir. Tabi Lear istediği sözleri duyamayınca ona olan sevgisini de bastıran egosu ile reddeder kızını. Tabi o da bilemez sonunda onu gerçekte tek seven kişinin küçük kızı olduğunu.
Kral Lear'ın bu kadar kolay vazgeçmesi gerçek sevgi midir peki tartışılır ya da belki de gururudur sevgisini bastıran. Bir insanı seviyorken onun seni, senin kadar sevmiyor oluşu engel midir sevmeye? Bu bir bencillik midir? Yoksa kaldıramaz mı insanın egosu birini beklentisiz sevmeye? Kimin sevgisi gerçekti değildi bilemesek de sevgiyi ifade etmenin tek çeşidi olmadığını biliyoruz galiba.
