İnsandaki büyüklük için ifadem amor fati'dir: başka bir şeyi istememek, ne ileriye ne geriye ne tüm bengiliğe doğru. Zorunlu olana ne yalnızca katlanmak, ne de gizlemek onu — her türlü idealizm zorunlu olan karşısında yalancılıktır —, aksine, sevmek onu...
Shakespeare'den daha iç acıtıcı okuma bilmiyorum:
Bir insanın soytarılığa böylesine mecbur kalması için, kim bilir ne acılar çekmiş olması gerekir!
Anlaşılıyor mu Hamlet? Kuşku değil, emin oluştur çıldırtan...