Yalnızca Fransız kültürüne inanıyorum ve bunun dışında Avrupa'da kendine “kültür” diyen her şeyi bir yanlış anlama olarak kabul ediyorum, Alman kültürününse sözünü bile etmiyorum...
Bir şarkıda şöyle diyor: "Bir unutsam derdimi birden / Ne kalır ki geriye benden..."
İçinde bulunduğum sürecin yükünü omuzlarımda ve sırtımda hissediyorum. Sırtım ağrı içinde çünkü o derdi taşıyorum, omuzlarım yara bere içinde çünkü o derdin sorumluluğunu aldım.
Güne gözlerimi açtığım anda Sisifos gibi derdimle bakışıyorum ve kaldığım yerden devam ediyorum yaşamaya. Sırtımdaki derdin beni dönüştüreceği kişiye aşinayım: müdanasız, serfiraz, özgür ve mutlu...
Ne de olsa insan, Sisifos'u mutlu düşlemeli!
Olgunluk kendiliğinden gelen bir şey değildir. Olgunluk bedeller ödeyerek elde edilir. Yani olgunluk dediğiniz yaşla birlikte aldığınız bir hediye değil, yaşanmışlıklarla verdiğiniz bir mücadeledir.