Ne güldüm, ne güldüm; elimi dizime vurarak deliler gibi güldüm. Boğazımdansa tek ses çıkmıyordu; dilsiz ve bitkindi benim kahkaham; ağlamak özlemini taşıyordu.
İyi bilir çorak toprakların yüzü susamış anaları
İyi bilir bolluk içinde ruhunun en derin yoksulluklarında yeşeren evin en büyük kızları
Yada en büyük olmaya gerek yok ergenliğe girmiş ya da girmemiş
Kısaca o evin tüm kızları diyelim
Ya da o gibi evlerde sadece kız olanlar diyelim
En yakınlarından alan tüm günahları
En yakınında bulan esareti
En yakınlarının yanında örtüveren azcık açılan göğsünü
____*_____***_____***
Bu toprakların varya bu toprakların
Anaları bilir;
Kızlarını bile bile salıvermeyi o karanlık çukura
Bu toprakların varya bu toprakların
Henüz emziği bile ağzından düşmemiş
Ufacık kızları bilir;
Çığlığın duvarlar delercesine içinde kalınca ölümü getirdiğini
Bu topraklar varya bu topraklar
Ne acılar susar
Ne kanlar kusar
____*_____***______***
Şu gördüğün dağlar bir bir şahit kanayan tüm bedene
Dile gelip ağlasa çorak kalır mıydı toprak Zeliha
Hiç anlamaz mıydı kızının halinden anası Zeliha
Hiç duymaz mıyıdı o en yakınımız lar küfrün en ağırını, en kaldırılmazını
Şu gördüğün kızlar var ya okuyamamış olanlar