Öğret bana yeniden güneşi uyandırmayı. Devam etmek, ilerlemek, gelip geçmek zorunluluğunu kabul etmeyi. İlerlemek ve güneşi uyandırmak, güç değil mi Adam?
"Gelip benimle oturmaya başladığından beri, hayatı daha iyi buluyorum."
"Güzel, değil mi?"
"Hem de nasıl! Ama çoğu kez düşünüyorum."
"Ne düşünüyorsun?"
"Ölmeyeceksin değil mi?"
"Hayır. Ölmeyeceğim. Hiç ölmeyeceğim."
Gözlerim kapanmaya başlıyordu.
"Bir gün gidecek misin?"
"Bak, bu olabilir. Ama ancak bana gerek duymadığını anlarsam
İnsanları sevmekten pek hoşlanmıyorum da. Sevdim mi de, ölmelerinden korkuyorum." "Sevdiklerinden çok ölen oldu mu?"
"Çok değil, hayır. Yalnızca bana sevgisiz hayatın beş para etmediğini öğreten bir adam."