yaşarken hep kat etmemiz gereken ümitsizlikleri dışlamayan, ama her tutamağı zamanla zayıflatan o çaresiz ümitsizliğe engel olan, mutsuzluklarla birlikte yaşanabilen bir hayat.
Sayfa 69 - ben bu kitabın editörünün de.. son okumasını yapanın da..
Kişinin attığı adımın, onun benliği için önem taşıyan başkalarına ifade edeceği anlam üzerinde yeterince düşünülmüş müdür? Onlar Ben’in ölümüyle ruhen veya madden kötü bir duruma düşmeyecekler midir? Meğer ki niyet tam da bu olmasın: Geride kalanların sırtına zorluklar yüklemek, onlar üzerinde uzun süre çıkmayacak bir iz bırakmak, onları ifa edilmiş bu ölümü anlamlandırmaya dönük sonu gelmez bir çabaya mecbur kılmak. Çünkü tam da böyle bir ölüm, yaşayanları bitmek bilmez bir huzursuzluğa sürükler: Benim yüzümden mi? Neyi yanlış yaptım? Gözden kaçırdığım bir şey mi oldu? Ne yapabilirdim?
Mevcut duruma her şeye rağmen katlanmayı tercih etmeyi sağlayacak savlar bunlar olabilir.