....yağmurda ıslanmanın verdiği huzur hiçbir şeyde
yoktur. İnsan olmaktan utanmadığın tek andır, ağaçlar
gibi, çiçekler gibi, köpekler, kuşlar, kediler, bildiğin bilmediğin
bütün hayvanlar gibi ıslandığın an. Doğanın
bir parçası olduğunu hissedersin. Manzaraya dışarıdan
bakan kibirli insanlardan uzakta, o manzaranın bir parçası
olursun. Irkının kendini beğenmişliğini unutur, bir böcek
kadar özgür, sunarsın kendini doğaya. Yalan yoktur o
anda. Aldatma yoktur. İki kuruşluk hesap için bin kazık
atan dostlar, uçkurunun derdine düşmüş babalar, hayatını
altüst eden kardeşler yoktur. Yağmur damlaları vardır
sadece. Bir de sen.