İnsan bazen kendi kendine müebbet biçer. Hepimiz kafamızın içinde pişmanlık hapishaneleri taşırız, öyle ki sebep oldukları içten azabından ve açıdan kurtuluş yoktur.
Sevdiğinin gözlerinde böyle gözyaşları görmemiş olanlar, insanin kalbi minnettarlık ve çekingenlikle titrerken dünyada ne denli büyük mutluluklarn olabileceğinden habersizdirler.