Eylem Okur
@siar23
"Derdime anlatamam kimseyi.."
Herkesin kendi bardağını aralaması dileğiyle..
"Julian ne yapıyorsun. Bardağım taşıyor. Ne kadar denesen de daha fazla dolduramazsın!" diye bağırdım sabırsızca.
Uzun bir süre bana baktı. "Lütfen yanlış anlama. Sana saygı duyarım John. Her zaman böyleydi. Ama tıpkı bu bardak gibi sen de kendi fikirlerinle dolmuş görünüyorsun.Şimdi daha fazlasını nasıl alabilirsin... ilkin bardağını boşaltmadan?"
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İnsana ne zaman fırsat sunulacak çalışmaktan öteye gidilmedikçe..
"Yaşamımı büyük, 'havalı bir matkap' gibi çalışarak geçirmekten yorulmuştum."
Durdurun dünyayı inecek var artık..Müzik
"Kırık kalpler durağında inecek var
yüreğindeki dertleri dökecek var ..."
Hiç mi İyi Kimse Yoktur bu Dünyada..
"Elbet her canlı düşecekti kendi kuyusuna."
..
İnsan önce düşer kuyu sandığı anne rahminin karanlığına. Tüm cenin pozisyonları da sığınma evleri kadar karartılı bir perdedir aslında...
Neyi nasıl nereye bağlayacağımı bilmeden anne ile çocuk arasındaki göbek bağına düğümlüyorum kelimelerimi .. Belki hiçliğine, yokluğu severcesine..
Yok olmak.. bir kadının anneliğine el uzatarak dilini çengelli yılanın kancasına saplamak..
"Bu acı geçiyor mu?"diye sayıklayan İsmail Abi'min (L&M) kuyusundan taşları toplamak...
..
Ne de olsa dinimizce şeytan taşlamak vaciptir insanın belleğinde. Oysa aldığı taşı yüreklerde kabuklaştırmak nedir diye sormaz kendine..
Sonra kapılar çalınır bir bebek kundakta.. açlıktan kulaklarına inen ateşin yangını kurumakta.. ..(İnsan) ya ne de olsa yardımsever bir varlıktır..
..
İfrit diye yüreğine kabuk bağlayan Azize'nin memelerinden süt akmamakta. Kabuğu derinlerde bir yerde acımakta.. Ve bir kadın, bir anne bir insan ne dersen de Alma mazlumun ahını alırsın sen de anandan emdiğin sütün tadını..
..
İsrafil minik bedenin içindeki gizem.. Kulaklarına inmeyen ayet, gözlerindeki pandomim.. ve onunla konuşan tek insan Yusuf..
Ne de olsa bir şiirdir Yusuf.. ("Kuyu diyorum Yusuf çıkıyor, elma deyince..) ben de armut diyorum ve tüm insanlığı kendi kabininde soyunmalarına davet ediyorum. Ne de olsa herkesin çıplak bedeni kendine kusurludur belki de bundan aynaların karşısında kıyafetle kendimizi somutlaştırmamız.. Belki de günah keçisi diye diye kendi elbiselerimizden asılmalarımız..
..
"Bazı sözcükler vardır ilaç gibi örter yarayı, sızıyı dindirir bir an için. İşte o sihirli sözcüğü arıyordu fakat.." Fakat bazı sözcüklerin zehrine takıldı yaratılanlar.. Yaratandan ötürü sevmedi kimse kimseyi saf çocuk gibi çıkar uğruna koştu dört nala gider gibi..
İlaç
Kimdi bu başkaları..
"Zamana hep başkaları karar veriyordu; kadın olacağı zamana, anne olacağı zamana, şimdi de yas tutacağı zamana ve hatta hissedeceği acıya."
