İnsan doğar.On-on beş yıl sonrada dünyanın nasıl bir tezgah olduğunu ve doğumla ölüm arasına hapsedildiğinde fark eder.Bu aslında bir histir,bilgi değil.ve ilk tepkisini verir.Avazı çıktığı kadar bağırarak.Bu çığlık, bir kalabalığın içinde cüzdanını çaldırdığını fark eden kişinin çaresiz haykırışına benzer.Önce,aşağılayan ve umursamaz bakışlar atan kalabalık, sonrada aşırı gürültüye dayanamayıp,içlerinden birini ,bağırıp çağıranla konuşmaya gönderir.O da gidip” biz de çaldırdık cüzdanı, ne var? Senin gibi kıçımızı yırtıyor muyuz?” der.Böylesi bilimsel bir müdahale için, genelde diplomalı olanlar tercih edilir.Kalabalığın kayıtsızlığı karşısında yavaş yavaş sesi kesilen yaygaracı,gerçeği kabullenir ve çevresindeki boşluğu insanlar doldurur.Buna, büyüme denir.Yetişkin olma.Tam olarak yetişkin uysallığı.Yapay bir haldir.Tasarlanmıştır.