Bağdat medreselerinde yetişmiş,Zunnun-i Mısrî ve Cüneyd-i Bağdadî gibi büyük sûfilerle sohbet etmiş, büyük velilerden olan Ebû Said B.İsa El-Harraz hazretlerinden feyz ve tefekkür dolu bir eser.İhlas, sıdk ve sabır temalariyla ilgili değerli tavsiyelerde bulunmuştur.Tavsiye eder, keyifli okumalar dilerim
Ebu’l-Hasan Harakani’de Fakr Kavramı
Kur’an ve hadislerde geçen “Fakr” kavramının iki ayrı anlamda kullanıldığı gö-
rülmektedir. Bunlardan biri “suret fakirliği” de denilen “maddî fakirlik”, diğeri ise
“manevî fakirlik”tir.
1. Maddî Fakirlik veya Suret Fakirliği:
İhtiyaç duyulan mala ve eşyaya malik ve sahip olmamak demektir. Kur’an’daki:
“Ganimet malları, yurtlarından ve mallarından uzaklaştırılan fakir muhacirlerin-
dir” 5
, ayeti ve benzer ayetlerde anlatılan fakrdır. Bu anlamdaki fakirlik hadislerde
de: “Fakr, insanı nerede ise küfre düşürecekti.”6
“Fakirlik, iki cihanda yüzkarasıdır.”7
İfadeleriyle anlatılmakta ve bu manada gönle sıkıntı veren fakirliğin makbul olmadığı ifade buyrulmaktadır. Tasavvufa konu olan fakr ise bu tür fakirlik değil, manevi fakirliktir.
2- Manevî Fakirlik:
Kulun kendinde varlık görmemesi, herşeyi Hakk’a irca etmesi, şahsının, amelinin,
hal ve makamının Allah’ın lütfu olduğunu kabul etmesidir. Kur’an’daki: “Ey insanlar,
siz Allah’a karşı fakir; yani muhtaçsınız. Allah ise ganîdir; yani herşeyden müstağni-
dir.”8
ve “Allah ganîdir; siz fakirlersiniz; yani O’na muhtaçsınız.”9
ayetleri bu anlamda-
ki fakrı anlatmaktadır. Peygamber Efendimiz, “Fakr, benim medar-ı iftiharımdır.” 10
buyurmaktadır. Yine başka bir hadis-i şerifinde “Allah’ım beni fakir yaşat, fakir öldür
ve fakirlerle haşret!”11; Allah’ım beni sana karşı muhtaç (fakir) kılarak müstağni eyle,
kendinden başkasına muhtaç (fakîr) etme!12 buyurmuştur. Bu hadisler manevi fakr
anlamında kullanılmıştır.
Kulun Allah’a muhtaç olması demek olan fakirlik, elbette fakiri de zengini de
kapsar. Bu anlamıyla fakir ve fukara, malı olmayan anlamına değil, “sufî ve derviş”
manasına gelir. Bu yüzden eskiden şeyhler kendilerine “Hadimu’l-fukara” (Fakirlerin
hizmetkârı) derlerdi.
İlk sufîler “yoksulluk” anlamına gelen fakr ile
Reklam
Bu risale, 1909 yılındaki 31 Mart Hadisesi sonrası kurulan askeri mahkemede (Sıkıyönetim Mahkemesi diye bildiğimiz mahkeme bu) Said Nursi’nin-Bediüzzamanın-üstadın yaptığı "efsanevi" savunmanın metne dökülmüş halidir. Duygularımla söyleyecek olursam bu tam anlamıyla üstadın "nabız tutması." Hala aynı atıyor.
Mahkeme salonunun penceresinden dışarıdaki darağaçlarını görerek savunma yapmış, "Zalimler için yaşasın cehennem!" nidasını ilk kez burada seslenmiş. ÇOK ÇOK ÇOK iyi.
Hangi birini yazayım bilmiyorum, 80 sayfa bir risale ama tespitler harika;
Ulema için: Din adamlarının toplumu birleştirmesi gerektiğini, ayrıştırıcı bir dil kullanmamaları gerektiğini vurgular ki bence tespitin kralıdır.
Avrupa için: Batı'nın tekniğini ve fen bilimlerini almayı, ancak ahlaki yozlaşmasını reddetmeyi savunur ki bir Japonya örneği var imzamı atarım altına bugün de.
İslam için: Müslümanların birliğinin ancak hürriyet ve eğitimle mümkün olacağını anlatır ki bu da değişmiş değildir.
Çok çok konuşulabilecek bir risale, eminim konuşulmuştur da ama ne benim ufkumla daraltmak isterim kapsamını ne de kimseye sanki özetler gibi engel olmak isterim okumasına. Şu adama ölüp bayılanlar bunları ne kadar okuyor bilemiyorum, eğer okuyorsa neden hala hiçbir şey değişmemiş onu da bilemiyorum.
Ya üstad fikirleri en zor şartlarda, idam sehpasının gölgesinde savunmuş, siz şimdi ehveni şer bilmem ne deyip enlerin altına imza attığınızın farkında mısınız? Üstelik hepsini de üstad da böyle yapardı diye. Puf. Valla yerim durumum dar olmasa daha neler diyeceğim de neyse.
En azından benim çıkarabildiğim kadarıyla herkesin anlayabileceği şekilde şöyle basite indirgeyebileceğim bir tespiti var;
Hamiyetperverler: Vatanını seven ama dini ihmal edenler.
Dindarlar: Dinini seven ama dünyadaki gelişmelere ve hürriyete
Bahçemde Hazan adlı şiir kitabına dair
Aşk, ayrılık, Allah ve Peygamber sevgisi , Kâbe hasreti , sosyal ve ahlâkî sorunlar temalarını işlediği şiirlerini şair, karışık bir düzende kitabına almış.
Lise yıllarımda kitabın adına ilgi duyduğum için arkadaşlarım hediye etmişti. Bugün onun tozlu raftan çıkartıp hatıra ya'd etme günü.
Kelime dağarcığı artırmaya yönelik lise dönemi öğrencileri okuyabilir. 30'lu yaşlarda bu şiir dili artık ilgi çekici değil. Kalitesi tescilli şairlere kayıyor gönül.
En iyisini şair en son sayfasına almış.
"BEKLERİM
En çok senin duanı beklerim musallada
Sen kıldır namazımı, ağlasan da...
O dönülmez ayrılığın başlangıcında,
Ellerini sıdk ile açıp
Mevla'ya,
Sen kıldır namazımı ağlasan da...
En çok sevenleri uğurlar yolcusunu,
Maziyi temaşa ede ede
Gönül gözlerini açıp maveraya,
Sen kıldır namazımı, ağlasan da...
Dua, dua, dua...
İçten mi içten...
Günahlarımı affettirinceye kadar, Mevla'ya."
(sayfa120)
Hayatımda okuduğum en iyi 2 kitaptan birisiydi.
Ömrümde 'zeki' dediğim insanlar tanımıştım. Bu kitabı okumadan önce tıpkı bu kitap gibi ihya'nın bölümlerini esas alan kitaplar da okumuştum İmam Gazali Hazretlerine ait. Fakat bu kitap bambaşkaydı. Üstad ufkun ve idrakin sınırlarını aşmış. Okuyan insan biraz içine bükülebilir, birtakım vesveselere kapılabilir, aklı karışabilir. Çünkü insanın iç benliğinin de içini açıp okumuş, ordan bize anlatmış bazı şeyleri Gazali. Sindire sindire, düşüne düşüne okumak lazım. Bazı kısımları 3-4 kere okuduğum oldu. Bazı bölümlerde ise o kadar hayrete kapıldım ki kitabı okumayı unuttum düşüncelere daldım. Eğer bir bölümünden istifade edemezseniz bir başka bölümünden edersiniz. Mutlaka okumalısınız. Mutlaka.
Müminlerin anneleri, Peygamber Efendimiz ( s.a.s) 'in eşleri... İslam alemine, evlenecek genç kızlara ve evlilere, özellikle yeni evlenecek olanlara, anne olanlara ve anne adayı olan Müslüman Hanımlara başucu kştabı olcak bir çalışma. O dönem de o kadar kdın varken neden bu kadınşar Peygamber Efendimiz (s.a.s)'e eş olma şerefine nail olmuşlar öğrene bileceği mız bir eser. Kitapta onların evi aile hayatı, özellikle Hz. Aişe annemizin evlilik yaşı ve Peygamber Efendimiz (s.a.s) in eş sayısı hakkında konuşup İslam'ı Peygamber Efendimiz (s.a.s) ' ı kötülemeye çalışanlara karşı cevap verilebilecek bir eser. Peki biz bu esede annelerimizle ilgili neleri öğreniyoruz? Önce ALLAH'a layık kul, Resulüne layık Ümmet olmayı, sonra Namazı, takvayı, sadakati, eş olmayı, kadın olmayı, eşinin mahremini korumayı, anne olmayı, sabrı, yetinmeyi, ı takati ve daha bir çok şeyi. Eş dediğin eşinin başını yere eğmez her daim yanında arkasında en önemlisi güven kaynağı. İlk vahiy geldiğinde dimdik yanında duran bir kadın. Hz. Hatice. Ve Hz. Hatice de en çok dikkatimi çeken bir şey "Hz. Hatice annemiz Peygamber Efendimizin hususi işlerinde hiç hizmetçi kullanmazdı." (Sf.46) ne kadar güzel ve ince bir detay. Eş dediğin, kadın dediğin evin çalışanı deyip kocasının yemeğini başka kadına yaptırmaz. Kocasının çamaşırını başka kadına yıkatmaz ütületmez, kocasının yatağını, odasını başka bir kadına temizletmez. Önce bu mahremiyet korunmalı aile hayatı için. Sonra Peygamberimiz için tüm dünyalığı elinin tersiyle itme cesareti gösteren Hz. Sevde. Kıskançlıkta bazen aşırıya kaçsa da babasının dostlukta Sıdk olması gibi kızın eşlik tek Sıdk olması, İfk hadisesi ile hakkında ayet inen eş Hz. Aişe. İbadetleri ve sadakası ile örnek olan, Adalet timsali Hz. Ömerin kızı Hz Hafsa. Ümmül Mesajın (Fakirlerin
Reklam
Reklam