Ben haykırışı ..
Görülmek ve anlaşılmak isteyen bir ruhun trajedisi. İnsan bazen seçilmiş yalnızlığı tercih eder bu onun en doğal hakkıdır. Özellikle bu durum metropollerin rutinine dönüşmüştür ama birde istemsizce sürüklendiği yalnızlık vardır ve bu girdaba haps olunca içinde açtığı kocaman bir boşlukla yaşamak zorunda kalır .Zamanla bu yalnızlık kuyusu daha da derinleşir ve kişi kara deliğe yutulmuş gibi günden güne savrulur ve nihayetinde yok olur . Hani bir söz vardır:” yalnızlık Allah’a mahsustur” diye çok doğru 👍🏻 bazen insan milyonlarca sıfır içinde bir olamaz ama doğası gereği nefeslere ihtiyaç duyar bu ihtiyaç yaratılışın özünde kimyasında vardır. Zıtlıklarıyla , düşmalıklarıyla, polyannalarıyla , sempatik ve çeşitli insan kompozisyonlarıyla herkes şahsına münhasır bir renktir ve biz insanlardan ve kendine has renklerinden tablolarımızı resmediyoruz her gün ve buna hayat diyoruz . Saksıda çiçek sembolü gibi kurumayalım bizlerde ruhumuza bakımlar yapalım çiçeklerimize gösterdiğimiz özen gibi kendimizi de unutmayalım,güneş gibi parlayan insanlarla olalım güçlenip ışıldayalım ..
Boyalarımız daima rengarenk ,renklerimiz daima gökkuşaklı olsun . 🌺 🌈
Betül Zehra ✍🏻✨🦋✨
Yazı bana aittir.
mekke medine aşkıyla yanıp tutuşan bir arkadaşım "ben gidemiyorum bari sen git" diye hacca gitmem için çok ısrar etti, cesaret verdi. ben de şartları zorladım, bir yolunu buldum ve gittim elhamdülillah.. medine'deyken arkadaşımı aradığımda çok ağladı, hasretini dile getirdi, benim de içim yandı. o haldeyken mescid-i nebevi'ye gittim. gittiğimde, orada bulunan yaşayan sadatlardan heybet, vekâr ve âşk sahibi bir zâtın yanına oturmak için müsaâde istedim, arkadaşımın hasretini anlattım, kendisine duâ istedim. mübârek dinledi, dinledi, bir süre sessiz kaldı anlatmaya başladı. gençliğimde ben de öyleydim. mekke medine âşkı ile yanıp tutuşuyordum fakat gitmeye de bir çare bulamıyordum. resimlere, krokilere bakıyordum, mübârek beldelerin bütün cadde sokaklarını ezberlemiştim. bütün mahalleler, bütün oteller aklımdaydı, hayalimde hep oraları dolaşıyordum. gizli gizli ağlıyordum, gece olduğunda evde duramıyordum, dağlara çıkıp kurda kuşa sesleniyordum. kışın bile soğuk su içiyordum, o da kandırmıyordu.. ahhh bir görseydim. hazret-i resulullah aleyhissalâtu vesselâm'ın , ashâbının gezdiği yerleri gezseydim o'nun değdiği tozlar üzerime değseydi. o topraklarda güneş o'nu yaktığı gibi beni de yaksaydı, o'nun ravzasında o'na selâm verseydim. gözyaşlarımı o'nun cennet bahçesindeki halılara akıtsaydım. cennet-ül bâki'deki ashâba selam verip "Allâh sizden râzı olsun, bize ne güzel bir miras bıraktınız" diyebilseydim. sonra Allâhû teâlâ bana buranın kapılarını açtı elhamdülillah. ilk geldiğim seneler hiç araç kullanmadım, karış karış her tarafını gezdim ve defalarca da gelmek nâsip oldu, elhamdülillah yine buradayım vuslât çok hoş, buyurdular. sonra bir miktar tefekkür edip, acaba o hâlim mi iyiydi, bu hâlim mi iyidir karar veremiyorum, buyurdular. Allâhû teâlâ ayeti kerime'de "her şey
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Doğuştan gelen sosyal fobi ve çekingenlik kişilik bozukluğu yenilmez. Taktiklerle yaşanabilir seviyeye getirirsiniz. Benim karşımda ve yanımda kimse yoktu. Sosyal fobili ulaşımı kullanabilmek için yıllarca taktik kendim düşündüm. Bu yöntemler sayesinde kaygım hala sıfır olmadı ama artık nefesim daralmıyor.
Kural-1
Dolmuştaysan ilk üç koltuktan birine otur. Arka koltuklara zorunlu oturursan ineceğin yere varmadan şoföre doğru git.
Kural-2
Otobüsteysen arka kapıya veya orta kapıya yakın koltukları seçmeye çalış. Tuşlara yakın yerler önemli. Eğer tuşa yakın değilsen ineceğin durağa varmadan tuşa git.
