"Önyargıları parçalamak, atomu parçalamaktan zordur "demiş ya Einstein..Kendimi atomu parçalamış gibi hissediyorum. Niye mi? Bu kitabı ilk gördüğümde niyeyse adı tuhaf geldi benim tarzım degil diye düşürdüm.Ama sonra bir kaç arkadaşım o kadar methetti ki okumaya karar verdim .Sıfır beklentiyle başladım ve büyük bir tatmin duygusuyla bitirdim kitabı ..
Petrikor, yağmur damlacıklarının kurak bir dönemden sonra kuru toprakla buluşmasıyla ortaya çıkan o karakteristik, taze ve ferah toprak kokusuna verilen isimdir.Ne hoş değil mi ?Çok sevdigim bir kelime yerleşti dağarcığıma..Ben de bayılırım o kokuya ...
Kitap iki eksende ilerliyor.
Biri aynı işyerinde çalışan bir adam ve kadın .Adlarını bilmiyoruz. Ben kafamda koydum adlarını ama bana kalsın..
Digeride evrende Oasis ve Lapis gezegeni arasında...İONIX döngüsü. Bu döngü yeniden doğuyor. Her döngüde gezegenler birbirine yaklaşıyor ama nu sefer tarih boyunca görülmemiş bir yakınlıkta.Çekim güçleri öyle şiddetleniyor ki ,iki gezegen birbirinin özüne dokunuyor .
Tıpkı Yokluk Ülkesinde ki adamla kadın gibi ..Adam artı kutup ,kadın eksi doye tanımlıyor yazar .Zıt kutuplar birbirini çeker teorisini yaşıyorlar adeta..
Onlar da kah yakınlaşıyor, kah en ufak bir duygu geçişiyle uzaklasıyorlar birbirlerinden .Başlarda toksik ilişki diye düşündüm ama yaşadıkları, duygu geçişleri fikrimi değiştirdi.
Hem kozmik ,hem psikolojik derinliği olan bir kitap .Metaforik anlatımı olmasına rağmen sade dili insanı yormuyor ..Son zamanlarda sevmeye başladığım Uzakdogu edebiyatı sakinliği var kitapta ..
Haziran ortasında olmamıza rağmen bugun yağan yağmur eşliğinde okumak çok keyifli oldu benim için .O kokuyu doya doya çektim içime...
Kitapla kalın dostlar....
Petrikor 
Jonah Axon
Petrikor Jonah Axon
Çok güzel aktı ya xd Eksikleri kesinlikle var ama beni aşırı rahatsız etmedi. Bazı sahneler (davranışlar da diyebiliriz belki?) böyle biraz olmamış. Sanki bazı kısımlar sadece 2010lar wattpad etkisinde kalınmış gibi djsj Benim için sıfır sıkıntı çünkü ben de ordaydım :) Öyle hissettiren yerlerde durup mini bir dalga geçip kendi kendime eğlenip devam ettim. Bayadır beğendiğim kitapları bile hızlı okuyamazken bu kitap bana iyi geldi yaralarımı sardı
Reklam
normal sözlük kitap kulübü ile okumaya karar verdiğimiz ancak benim yine onlardan çok sonra bitirebildiğim kitap. jose saramagonun 2005 yılında yayımlanan romanı. benim ise yazar ile ilk tanıştığım kitap.
yazımı bir hayli farklı. upuzun cümleler, birbirine bağlı konuşmalar, virgüller noktalar ve sıfır diğer imleçler. virgüllerle birbirine bağlanmış konuşmalara alışmak zor oldu ilk başta. sonra, alıştım ve kitabın ritmini bu virgüllerin oluşturduğunu düşünmeye başladım. biraz zor olsa da okuması zevkli bir yapıt. oldukça sade ve kendini kaptırabileceğin derecede bir öykü kurmacası var. genellikle okuyucu ile konuşan anlatıcılı kitapları okumaya devam edemem ve bundan çok rahatsız olurum ancak, bu kitapta bu durumu yaşamadım. anlatıcı 3.göz iken sizin duruma bakan 4. göz olmanız rahatsız etmeyecek kadar konforlu bir durum bile olmuştu.
sanırım yazarın ustalığı da bu. diğer kitaplarını da okumak için listeme aldım.
farklı bir yazım tekniği ve sade bir anlatımla, size farklı bir pencere açan bir kitap okumak isterseniz, teklifsiz başlayabileceğiniz nadir kitaplardan.
Neval El Seddavi, Mısır’da bir cezaevinin idam hücresinde, hayatının son saatlerini yaşayan Firdevs adlı bir kadının sarsıcı, öfkeli ve bir o kadar da gururlu yaşam öyküsünü anlatıyor. Ataerkil sistemin, toplumsal ikiyüzlülüğün, dini ve siyasi otoritelerin kıskacında bir meta haline getirilmeye çalışılan Firdevs; çocukluğundan itibaren maruz kaldığı her türlü şiddet, istismar ve sömürünün ardından kendi bedenine, ruhuna ve özgürlüğüne sahip çıkmak için amansız bir savaşa girişiyor.
"Sıfır noktası", Firdevs için artık kaybedecek hiçbir şeyinin kalmadığı, dolayısıyla korkunun da anlamını yitirdiği o mutlak özgürlük anını simgeliyor. İdam sehpasının gölgesinde bile erkek egemen dünyaya boyun eğmeyi reddeden bu kadının çığlığı aracılığıyla yazar; kadının toplumdaki ezilmişliğini, namus kavramının arkasına gizlenen ikiyüzlülüğü ve köleliğe karşı durmanın bedelini tüm çıplaklığıyla yüzümüze vuruyor. Ortadoğu feminist edebiyatının en cesur, en keskin ve evrensel yankısı asla dinmeyecek olan sarsıcı bir başyapıtı.
Kadın olmak her coğrafyada bir imtihan!
”Adımı değiştirirsem geçmişi değiştirebileceğimi sanmıştım.”
Ostaynitsa- yemin yoluyla kabul edilen bir cinsiyet değişimi. Yemini eden kadın, mahrum bırakıldığı erkek haklarını elde eder. Erkek gibi yaşar, erkek bir evlat yerine konur. Adı Bekia iken Matya olur.
Kitabı Bekia’nın ağzından okuyoruz, okuma yazması olmadığı için yazar onu yansıtmak adını kitabı yazım hatalı ve anlam açısından oldukça karmaşık şekilde yazmış. Gerçekten de Bekia’nın ağzından çıkmış gibi. O sebeple okurken oldukça zorlandım, zaten konu olarak da çok ağır.
Bekia’nın abisinin yazdığı mektup kısımları beni çok duygulandırdı, bu kadar erkek egemen bir toplumda erkek kardeşin kız kardeşi savunması mutluluk verici bir detay.
Okurken gözünüzde “Sıfır Noktasındaki Kadın” canlanabilir. Firdevs’in yaşadığı da Bekia’nın yaşadıkları da aynı çünkü. Farklı coğrafyalar, aynı acılar, kadın olmanın bedeli çok büyük.
Kitabın yükü ağır, kendi kısa. Okumaya hazır olmadan okunacak bir kitap kesinlikle değil.
Kadın
Türkiye’de de çok zor koşullarda yaşayan kadınlar var. Devletin sağladığı destekler, sığınma evleri, sosyal hizmetler ve hukuki koruma mekanizmaları mevcut. Ancak her kadın bu desteklere ulaşamıyor ya da ulaşabileceğine inanmıyor.
Korku, ekonomik bağımlılık, çocuklarını kaybetme endişesi, aile baskısı, toplumun yargılayıcı tavrı veya tehditler nedeniyle bazı kadınlar yıllarca şiddet gördükleri ortamda kalabiliyor. Bazıları yardım isteyecek kimse bulamıyor, bazıları ise yardım istemenin daha büyük sorunlara yol açacağından korkuyor.
Mısırlı Firdevs’in hikâyesi belirli bir dönemin ve belirli koşulların ürünü olsa da, insanın değersizleştirilmesi, sömürülmesi ve sesinin duyulmaması gibi temalar bugün de dünyanın birçok yerinde karşımıza çıkıyor. Bu yüzden kitap yalnızca Firdevs’i anlatmıyor; toplumun görmek istemediği insanları da görünür kılıyor.
“Kitabı bitirdiğimde Firdevs’e üzülmekten çok etrafıma bakmaya başladım. Çünkü asıl soru Firdevs’in nerede olduğu değil; bugün hâlâ kaç Firdevs’in sessizce yaşamaya çalıştığı.”
Reklam
Reklam