Kader▲
@siirdizesi
“Ne önemi var? Sen bir hiçsin, bense bir zamanlar biri olmuş olabilirim ve hepimize giden yol sevgidir.” John Fante
64 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Harika kitaptı..
Kimi kitaplar vardır, anlatmak istediği o olayın insandaki devinimini bir filozoftan kat be kat iyi anlatır. 1984, Dava,Hayvan Çiftliği, Moby Dick bu tarz kitaplardır. Bu da onlardan biri. Okuyanlar bilir, Moby Dick sade bir kaptanın balinayı yakalaması değildir, bunun çok daha ötesinde bir psikolojik travma ve savaştır. Sineklerin Tanrısı da bir Mercan adası kitabı değildir. İngiliz çocuklar savaş esnasında uçaktadırlar. Uçak düşürülür ve çocuklar adaya düşerler. İlk başlarda bu eğlenceli gelmişse de, esasen bir uygarlık meselesine dönüşür olanlar.
Ana karakterlerden bahsedeyim. Ralph, iyi yürekli bir demokratın temsilcisidir. Oybirliği ile seçilmiştir. Jack, faşist bir zorbanın temsilcisidir. İçindeki kötülük, daha ava çıkma isteğinde kendisini gösterir, bir kana susamışlık vardır içinde. Dişi domuzu avlarken esasen bize veganlıkla feminizm arasındaki ilişkinin anti örneğine dair çok net bir örnek sunar. Jack ve kitabın tamamen kötücülü olan Roger arasındaki misalde oldukça nettir : Jack,dişi domuzu vahşice öldürüp bundan sadistçe bir haz duyarken, Roger ise dişinin makatına mızrağını saplar ve bu diğer Avcı çocukları da güldürür. Militarizasyonun harikalığı (!) değil mi?
Kitabın başından beri kahramanı olan Domuzcuk (gerçek ismini bilmiyoruz) entellektüel kişiliğin temsilidir. Duygusal ve onurludur, akılcı ve sağduyuludur. Kendisine Domuzcuk dendiği için kırgındır ama akılcılığı elden bırakmaz. Ralph önceleri onu dikkate almazsa da, sonradan önemini kavrar, onun dediklerini dinler. Domuzcuk oldukça zekidir, kilosu ve astımı sebebiyle onlarla beraber hareket edemez ama zekası vardır. Bu aydınlanmış kişinin zekası Jack'i öfkelendirmektedir. Tipik, faşistlerin aydın kişilere duyduğu örneğidir. Öyle ki, bu önce zavallı çocuğu kör etmeye,sonra
Amerika, geçen sene aldığım ve yarışa bıraktığım bir Kafka kitabı idi. Kayıp adıyla da bilinmektedir. Bu kitabı da bu sene bitirebildim...
Amerika 16 yaşını yeni doldurmuş bir Avrupalı gencin Amerika'ya çalışmaya gitmesini ve orada yaşadıklarını konu edinen bir kitap. O dönem Avrupalıların kendilerini Amerika'da küçük görmesi de ayrı dikkat çeken bir husus. Kitabın baş karakteri Karl, gerçek hayatın iyi kötü yanlarıyla çok erkenden burun buruna geliyor ve hayatı öğreniyor. Sonu Mutlu biten kitapta,insanların acımasızlığını çok net görüyor ve tiksinti duyuyorsunuz.
298 sayfa olan kitap, Kafka'nın klasik üslubu ile hızlıca bitiyor
Gelelim yazın son ayının son günlerinden birinde biten Anlatmak için Yaşamak'a..
Anlatmak için Yaşamak,Marquez'in ünlü bir yazar olana dek yaşadığı süreci anlatmakta. Okuduğu ve ilham aldığı kitaplar,hikayelerini oluşturma süreci,hukuk fakültesini bırakmasına dair gerekçeleri,gazetedeki serüvenlerini göreceğiniz bir otobiyografi.
Hikayenin hikayesi dediği türde kendince kafkaesk bir dil oluşturma süreci sadece Kafka'dan değil, aynı zamanda James Joyce gibi kalemlerden de aldığı ilhamla meydana gelmiş.
Ben her sene bu zamanlar, Aslan burcunun ayında,ağustosta Marquez okumak isterim. Onun da kitaplarındaki güçlü dişi karakterini yine 'tam bir aslan burcu' olarak tasvir ettiği annesinden aldığını göz önüne alırsak buna şaşırmamam gerekir. Hayatı boyunca her konuda annesinin güçlü kişiliğine hayran kaldı.
Kitapta ilgi çekici diğer bir yönse Benim Hüzünlü Oruspularım gibi bizde şaşkınlık yaratan ve çok konuşulan kitaba aldığı ilhamın sıradan gelebilecek fakat şok edici bir olaydan alınma olduğu. Yani meselenin tamamen kurmaca olduğunu söyleyemeyiz.
Yine Başkan Babamızın Sonbaharı,Kolera Günlerinde Aşk gibi kitaplarına dair ilgi çekici bilgilendirmeler mevcut, ne olduklarını söyleyip kitabın tadını kaçırmak istemem.
