Her şeyin binlerce şekli, binbir çeşidi vardı yeryüzünde. Fakat âdemoğlu hâlâ kendi ufacık evine girince güvende sayıyordu kendini, onun sanıyordu dünyayı.
Zavallı budala! Kendin o kadar küçüksün ki her şeyi küçümsüyorsun, kendin gibi sanıyorsun her şeyi!
Mutsuzluk da tembelliğe benzer, hatta bir çeşit tembelliktir diyebiliriz bence. Tabiatımız gereği meyilliyiz tembelliğe; ancak insan bir kere attı mı üstünden ölü toprağını, bir kez gücünü kuvvetini toplayıp başladı mı hareket etmeye, o zaman yaptıklarından da tat almaya başlar.