Zaten ödev için okuyordum ilk 100 sayfayı okudum sıkıldım devam edesim gelmedi bende pdf bulup özetini çıkarttım onunla hallettim bu yüzden yarım kaldı :/
Bizden Biri Gibi
Gaspodinov'u ilk kez okuyorum. Daha önce Bulgar bir yazar okumamıştım. Hatta Bulgar kültürü ya da Bulgar insanlarına dair de pek bir şey bilmiyormuşum. Bu kitapla beraber bize ne kadar da yakın olduklarını anladım. Çoğu yerde sanki Türk bir yazar ve Türkiye'ye dair şeyler anlatıyor gibi hissettim. Yazarın dilini kavramam 50 60 sayfa kadar bir süre aldı ancak çok sevdim. Yer yer Ahmet Hamdi ya da Oğuz Atay okuyormuşum hissi yarattı bende. Bazı yerlerdeki anlatımını o kadar sevdim ki tüm sayfanın altını çizmek istedim.
Kitaba konu olan fikir çok yaratıcıydı. Kendi yaşamımda da geçmişle fazlaca hemhal olduğum bir dönemde denk gelmiş olmak hoşuma gitti. Birçok sorgulama yapmama vesile oldu. Geçmişi daha parlak ve çekici görüyor olmamızla ilgili düşündüm. İnsan o anı yaşarken o kadar parlak bulmaz ama üstünden bi 10 sene geçtikten sonra yaşadıkları göz kamaştırmaya başlar. İnsan zihni kötü anlardan ziyade iyileri hatırlama eğiliminde olduğundan mıdır bu acaba? Zihnimde tüm bu sorgulamalara sebep olduğu için pek bir keyif aldım kitaptan.
Gelelim kitapla ilgili hoşuma gitmeyen yegane şeye. Kitabı oluşturan fikir bu kadar iyiyken yazar onu kurgulamada bana eksik geldi. Hele de son 50 sayfada kurgusal açıdan oldukça sıkıldım. Ne bir yere bağlandı ne bir şey oldu. Salt bir bilinçakışı okuyorduk ama akıcı ya da kitabın geneline hizmet eden bir akış değildi bana göre. Kitaba sürükleyicilik bakımından 10 üzerinden 3 veriyorum. Dil ve anlatım olaraksa 9 veriyorum.
Ben ne okudum ?Edebiyat
Hayatımda okuduğum en garip kitaplardan biriydi. Çok hızlı bir başlangıç yapıp ardından okuyup geçtiğimiz her sayfa ile birlikte can sıkmaya başlayan ama son birkaç bölümü ile zirveye çıkıp görece mutlu son(ne kadar mutlu son denebilirse) ile biten bir kitap. Herkese göre olmayan bir kitap olduğu zaten en başından belli. Çocuk yaşta bir karakterin yaptığı zalimlikler ya da iğrençlikler bir süre sonra beni artık rahatsız etmeye başladı ve can sıkmaya başladı ki çok daha iğrenç şeyler yapan karakterlerin kitaplarını da okumuşluğum var. İncelemenin özeti 'can sıkıcı' kelimesi. Gerçekten zor okudum çok defa sıkıldım hatta son 10 sayfasını 1 hafta ara verip öyle okudum. Çok kötü bir kitap diyemiyorum çünkü bol bol sürprizler var ki ben çok severim, ama iyi bir kitapta diyemiyorum çünkü bazı bölümler inanılmaz sıkıcı. Zaten bu incelemenin kendisi de bir garip oldu aynı kitap gibi :) Seriye devam eder miyim bilmiyorum açıkçası.
Okurken kendimi buldum... ama bi zaman sonra kendimle ilgili böyle şeyler duymaktan sıkıldım... yarım bıraktım, bi gün tekrar okuyacağım... şimdilik rafımda kendimi anlamamı beklemesi lazım..
7/10
2026 46. kitabı
Bu kitap ilk kitaba göre biraz sönük kaldı. İlk kitabı baya heyecanlı okuduğumu hatırlıyorum ama bu görüşüm bu kitap için geçerli olmadı maalesef. Tabii ki kitabın sonlarına doğru bir şok yaşamadım değil, aslında bildiğimiz gerçeklerin daha farklı olduğunu, Deha'nın çok iğrenç bir insan olduğu ortaya çıktı. Aynı zamanda kitapta Derin ve Aziz Ata'nın arasında sürekli gerilim, bir birini tersleme okuyorduk, bu fazla olduğu için sıkıldım. Aziz Ata'nın annesinden ise çok fazla nefret ettim, çok kötü bir kadındı.
Kitabın son bölümleri gayet iyi olabilir ama ondan önce çok basit olaylar oluyordu, zaten sürekli hastane ve hapishane arasında gidip geliyorduk. Derin'in yaşadıkları gerçekten çok kötü ama olaylar bu kadar uzatılmamalıydı diye düşünüyorum. İlk kitabın bölümlerini biraz artırsaydı yazar ikinci kitaba hiç gerek yoktu gerçekten. Tabii bu benim bu kitap hakkında şahsi düşüncem.
ÖLMEK İSTİYORUM AMA TTEOKBOKKİ DE YEMEK İSTİYORUMPsikoloji
Bu kitap, yazarın psikoloğuyla yaptığı görüşmeleri ve yaşadığı duygusal zorlukları anlatmaktadır. Kitapta kişinin kendini tanıma süreci ve günlük hayatta yaşadığı kaygılar ele alınmıştır.
Kitabın dili sade ve anlaşılırdı. Bazı bölümler ilgimi çekse de bazı kısımlar bana tekrarlayıcı geldi ve bu yüzden kitabı okurken zaman zaman sıkıldım. Duyguların samimi bir şekilde anlatılması kitabın olumlu yönlerinden biriydi.
Genel olarak kitabı orta seviyede buldum. Okunabilir bir kitap olsa da beklentilerimi tam olarak karşılamadı. Yine de düşündürücü ve farklı bir okuma deneyimi sundu. Bu kitabı, psikolojiye ilgi duyan ve düşündürücü kitapları seven kişilere öneririm.
Defne Özdamar
Ölmek İstiyorum ama Tteokbokki de Yemek İstiyorum
Baek Se-hee
Defne Özdamar
Ölmek İstiyorum ama Tteokbokki de Yemek İstiyorum
Baek Se-hee