Sılam Çelik
@silamc
Her ölenle denedim yaşamamayı.
Yürü, yürü git, kaç buralardan diyor bir ses içimde.
Peki, nereye kaçacağız?
Bundan sonra hangi kötülüğe?
“Gidiyor musun?” “Dönmeni bekleyeceğim” de demekti.
“Gidiyor musun?” Ayrıca “gitme yanımda kal” ve “gitsen de yanımdasın” demekti.
Varlığını sadece sezdiğimiz bir tehlike gerçeğe dönüşür ve birinin hayatını sonsuza dek mahvedebilir. Muhtemel tehlikeyi hiç dillendirmezsek onun gerçekleşmeyeceğini varsayarız; kendimizi bu şekilde sakınacağımızı zannederiz.
Fiziksel olarak yaralandığımda bunun bir önemi yok. Ama ben başkasını yaralasam, içimde dayanamayacağım başka bir yara açılır.
