Bir insan diğerine tam anlamıyla vurulmuşsa, diğeri de ister istemez vurulmuş olsa gerektir, diyen bir yasa vardır bir yerde. Seven hiç kimseyi sevilmekten dışlamayan aşk. Bekle ve umutlu ol. Ben umutluydum, fakat istediğim şey hep buydu belki de. Sonsuza dek beklemek.
Çok sonra gördüm kara örtünün parçalanıp suya karıştığını ve böylece aydınlık gün sevinçle kavuştu özgün parıltısına. Ve yepyeni bir ihtişama bürünen göğün saltanatına bakıp dedim ki kendi kendime, “Kim bilebilir, benim de kaderimde böyle bir değişim olmadığını?”