"İyi anne ya da baba, kendini yaşayabilen kişidir. Çünkü yaşamak iniş ve çıkışları içerir. Ana-babasının bu dalgalanmaları yüreklice göğüsleyebildiğini gözlemleyen çocuk da ileriki yaşamındaki inişleri dünyanın sonu gelmişçesine algılamaz."
Sevgili Doğan hoca, tabir-i caizse, tam bir sevgi pıtırcığı kitabı yazmış. Okurken alıntı hikayelere sıranın gelmesi için sabırsızlandım. Fakat gerçekte eğitim camiasında bahsi geçen tavrı sergilemek ne kadar mümkün? Bundan emin değilim. Öğretmenliğe kutsiyet atfedip, öğretmenleri gerçek mağduriyetleri olma durumundan bu denli uzak tutmak da 'bence ütopik' dersem kızmazsınız bana umarım. Öncelikle mesleki saygınlık kriterini tazelemek ve sonrasında eğitimci kimliği ve tavrını irdelemek gerektiğine inanıyorum. Bu fikir ayrılığına rağmen okurken yine de tatlı üslubundan çıkan satırları okurken keyif aldım. Bol okumalar...