sıla

Gülmek zorunda kalıyordu, ağlamayı tercih ettiği halde.
Sayfa 367
Reklam
OLMAK*
"Bir büyük karanlık geçiyor cağımızdan Belli çok olduğumuz hiç olmadığımızdan"
Sayfa 62·Kitabı okudu
Çünkü ev bazen dört duvarı ve bir çatısı olan tuğla yığınları değildi. Ev bazen insanlardı. Bir eve en yakın hissettiren, bazen insanlardı.
''O bensizliği göze aldıysa, ben onsuzluktan bir şey kaybetmem.'' Nazım Hikmet
Günlerce konuşmaz, Yazmaz Aramaz, Sormaz; Sonra gelir bir "merhaba" der, yine o kazanır. Cemal Süraya
Kalabalık Yalnızlık..
Reklam