belki ıstıraptan da aynı derecede hoşlanıyordur? hatta ıstırabın saadet kadar faydalı olması da mümkündür, insanın sırasında acıyı ihtirasa varan derecede sevdiği gerçektir.
insanın her şeyi yıkıp kaos haline getirmeyi sevmesi(bazen bunu yapmaktan zevk aldığı inkar edilemez) üzerinde uğraştığı yapıyı bitirmekten gayesine ulaşmaktan içgüdüsel olarak ürkmesinden mi kaynaklanıyor yoksa?