Bakışlarını bırak ruhuma bakışların gibi dağınık kalsın
Saçların dökülsün ırmaklarıma
Toplanmamış saçların gibi her bir hücreme dağılsın
Yudum yurum damlasın bakışların
Dağınıklığıma karışısın her yanımıza
Boynun incecik uzasın gönül yanıma
Kollarım dağların enginlerinden sana devrilsin yıkık dökük ve bin perişan
Bu acelemiz nedir Olric? İnsanlardan, bütün
insanlardan kaçıyor muyuz yoksa? Onların içine çıkmaktan korkuyor muyuz? Üstüme doğru gelip,
demek sensin diye parmaklarını sallamalarından mı korkuyorum?