"Kimi zaman hızlı, kimi zaman yavaş bir şeyler akıyor içimde: Dokunmuyorum, bırakıyorum gitsin. Sözcüklere bağlanamadığım için düşüncelerim çoğu zaman karmakarışık. Belirsiz ve hoş şekiller halinde belirip sonra kayboluyorlar, hemen unutuyorum onları."
"Halk ölüyor,kendi ölümüne alışmış.Çocukların ölümü,kadınların güçlerinin üstünde çalışmaları,herkes için,özellikle de yaşlılar için açlık gibi ölümle sonuçlanacak yaşam biçimleri oluşmuş halk arasında.Ve halk bu duruma öyle yavaş yavaş gelmiş ki,durumunun korkunçluğunu kendisi de görmüyor ve bundan yakınmıyor.Bu yüzden biz de bu durumu doğal sayıyoruz,böyle olması gerektiğini düşünüyoruz."