Sahip olmadığımiz şeylere bakarken, "benim olsaydı nasıl olurdu?" diye düşünme eğilimindeyizdir ve işte böylece yokluğu hissederiz. Oysa bunun yerine sahip olduğumuz şeyler için sık sık şunu düşünmemiz gerekirdi: "Bunu kaybetsem ne olurdu?"
Bizden koparılmış olsalar sahip olduklarımizi nasıl görücegimizi tam da kendi gözlerimizle görmeye çalismaliyiz: Malk mülk, sağlık, dostlar, sevgili, çocuk ya da işte her ne ise. Değerlerini çoğu zaman onları kaybettikten sonra hissederiz. Eğer bunu gerçeklestirebilirsek, sahip olmak ilk etapta bizi doğrudan doğruya daha da mutlu eder.