Karanlık çökerek ruhuma dolup
Şekiller silindi artık ağır ağır
Karardı her cisim bir bir yok olup
Çöreklendi içime gene bir kahır
Yıldızlar pul pul ufka dizildi
Enginler şimdi siyah bir şerit
Semaya karadan bir hat çizildi
Hiçbir iz kalmadı sabaha ait.
...
Derman ne hoş arkadaş
Düşünceden bıktı baş
Göl olur gemilere
Gözlerimden akan yaş.
Yeter bunca ızdırap
Gönül hicrandan harap
Kafi ağladıklarım
Sen güldür beni Yarab.
Teselli isterken bu hazin sesten,
Neler dinlersin yorgun nefesten,
Bülbül de bıkmıştır altın kafesten,
Soralım Şirin'i Ferhat'a yolcu,
Sabah mı öğle mi akşam mı bilmem?
Bu aşk alemi hayal mi bilmem?
Mendilin gelmezsen gözümü silmem,
Sonra göz yaşım sel olur yolcu,
Kafam mı çilem mi yoksa kaderim,
Şansım olmazsa aklı nideyim,
Avcı değilim ki gideyim
Çünkü talihim dargındır yolcu.
Felek elinden ben de dertliyim,
Bir gün gülmedim, karabahtlıyım,
Aşkın elinden hep kementliyim,
Dertliyim, derdimi gel deşme yolcu.
Şarkımı söyledim hece hece.
Fazla içtim de dün gece.
Caka yaparken sokaklara
Aşkımı düşürmüşüm.
Sabahleyin adım adım
Yolları hep aradım
Kahrolası çöpçüler
Aşkımı süpürmüşler
Fakat ne zararı var
Bir kopyası o kızda var.
Hakkımı da ararım yine
Gider belediye reisine
Derim senin işgüzar çöpçüler
Aşkımı süpürmüşler.