Manolya son kez beyaz açtı kokuyor
Zaman seni unutturamasa da
Dünyanın sonuna yalnızca iki yıl var
Avrupa da ölenler yıl sonunda milyonları
Seneye milyarları bulacak
Bunun sorumlusuyuz sen ve ben
50 derece iyi gelse de kemiklerime
Sanıyorum şimdiden demeliyim
İyi bak kendine..
Mutlu olmam gerek bakıldığı zaman
Çatlaklarım çok olunca
Tüm acı şarkılar bir yerlerden sızıyor
O zaman ne oluyorsa
Hep sen giriyorsun kapıdan
Güneş sonradan yakıyor..
Bir kanat çırpmalık
Rüzgar esse senden
Uzar mı ömrü dünyanın
Seninle cezalandırılmış ruhumun
Dinlenmeye ihtiyacı var
Yeterli çabayı gösteremedim
Güzelliğine,yandı tüm dünya
Hiç dinlemedin mi kalbindeki şarkıları
Ne kadar acı çeksemde;
Yine de güzelliğinden
Çevirmem gözlerimi
Önce akıl gidiyor
Ruh benimle fırtına bulutları taşıyor
Engin denizlere..
Odun taşımalıydı,ateşlere
Yıllarca suladığım çiçeğin plastik çıkması bir zamanlar canımı yakmıştı, şimdiyse arkama bakıp kahkahalarla gülüyorum. Mevzu çiçeğin yapaylığı değil; o sahte dünyaya emek verecek kadar saf olduğum günlerin geride kalması
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Her Kitabın Ardından Neden Susuyorum?Duygu ve Düşünce
İlginç bir döngünün içindeyim.
Bir süre çok yoğun okuyorum. Kitapların altını çiziyor, notlar alıyor, üzerine düşünüyor, hatta incelemelerini yazarken tekrar tekrar yaşıyorum. Sonra sıra yeni kitaba geldiğinde elim gitmiyor.
Bunun okuma tembelliği olduğunu düşünmüyorum. Daha çok zihnin, okuduklarını sindirmek için frene basması gibi. Belki de bazı kitaplar yalnızca okunmuyor; insanın içinde yaşamaya devam ediyor.
Şimdi Stanisław Lem'in Aden'i masamda duruyor. Başlamak istiyorum ama zihnim hâlâ Atwood'un Gilead'ında dolaşıyor.
Sizde de yoğun okuma dönemlerinden sonra böyle uzun duraklamalar oluyor mu, yoksa bir kitabı bitirir bitirmez yenisine geçebiliyor musunuz?
Şimdi size soru sorucam yorumlara yazmak zorunda değilsiniz sadece kendi kendimize cevap verin ve değip değmiyceğine karar verin.
Hayatınızdaki en önemli kişiler kim bu kişiler sizce gerçekten de bu kadar değer vermenizi, onlar için riskler alıp onları hayatınızda bulundurmanıza değerlermi?
Bılıyom bu baya klasik ama bazen klasik lafları bile görüp düşününce bazı cevapsız sorılarınıza cevap bulabilirsiniz .
Gözlerim gözünde aşkı seçmiyor.
Onlardan kalbime sevda geçmiyor.
Ben yordum ruhumu biraz da sen yor.
Çünkü bence şimdi herkes gibisin..
Yolunu beklerken daha dün gece.
Kaçıyorum bugün senden gizlice.
Kalbime baktım da işte iyice.
Anladım ki sen de herkes gibisin..
Büsbütün unuttum seni eminim.
Maziye karıştı şimdi yeminim.
Kalbimde senin için yok bile kinim.
Bence sen de şimdi herkes gibisin..
> 
Nazım Hikmet Ran
Nazım Hikmet RanReklamlar :)
Ulan her şey reklama yenildi. Dünya kupasıyla futbola bile reklam getirdiler. Amerika’ya dünya kupası verirsen böyle olur. 1000kitaba da reklam gelmişti zamanında. Şimdi ise insanların yıllardır kullandığı ezan vakti uygulamasına bile reklam getirmişler. Lan olum zaten hayra vesile olarak tertemiz sevabını kazanıyordun. Şimdi ne diye parayı kattın işin içine. Bazen “her şey para mı lan” diye haykırmak istiyorum. Gerçi haykırışımı bile yarıda kesip arasına reklam koyabilirler. Artık bende mi yapsam diye düşünmeden edemiyorum. Mesela bu gönderideki daha fazlasına tıklama seçeneğine “daha fazlasını görmek için reklamı izle” mi koydursam 😃