Simge
@simge_2
Okuduğun sürece, bir kafesin içinde de olsan özgürsün. Okumadan yitirdiğin bir ömürde, sonsuz bahçelerde bile tutsaksın.
Eskiden Çiçekli Bostan Sokak’ta, babamın saat dükkânı vardı. 30 yıl saat tamir etti de, öğretmedi bize zamanın çabuk akıp gittiğini rahmetli.
Reklam
Günler birbirinin aynısı sanki. Şimdi yine çayı koyup, radyoyu açıyorum. Nesrinimden kalma alışkanlığım, güne musikiyle başlıyorum. Bazen en hüzünlendiği eser çıkıyor şansıma, resmine bakıp sanki onunla söylüyorum.
“Artık yeşerecek bir dalım yok, yağmurlar yağsa da hoş, yağmasa da…”
Yıllarca birlikte büyüdüğün gidince yanından, bir şeyler hep eksiye çıkıyor… Her şey öyle boş geliyor ki… Alışkanlıkların gidiyor, sohbetlerin, bayramların, yılbaşların… Bir mermer kalıyor geriye, üstünde adı yazıyor. Nesrinim’e…
Nesrin’im… Allah rahmet eylesin. Bir çerçevem, bir Nesrin’imin fotoğrafı… İnsan yalnızlığını neyle paylaşıyorsa en kıymetlisi o oluyor. Geçen yıl eve hırsız girdi de, salona koşup ilk önce baktığım çerçeve oldu. Her şey gitsin gam yemem de Nesrin kalsın orada…
Reklam