Nasıl da sallandırdık farklılıklarımızı kendimize benzetme telaşının idam sehpasında? Sadece birbirimize kıymadık biz, el ele verip aşkı da vurduk. Daha da vururuz.
Kızdığında yutkundun, utandırdılar yuttun, üzüldüğünde sustun. İnsanları kırmamak için insanlığını unuttun. İnsan kendine bu kadarını eder mi? İnsan kendine böyle haksızlık eder mi?
Kaderin zannettiğin geçmişin, gitmek istediğin her yolu nasıl kapatıyor? Anılarım diye sarıldığın tutsaklık, her seçiminde seni nasıl bir acıya mecbur bırakıyor?