Simge
@simge_2
Okuduğun sürece, bir kafesin içinde de olsan özgürsün. Okumadan yitirdiğin bir ömürde, sonsuz bahçelerde bile tutsaksın.
“Ey sıkıntı şiddetlen, nasılsa geçeceksin.”
Bir sıkıntının geçeceğine duyulan güven, ona dayanmanın tek çaresiydi.
Böyle bir zamanda eğer ölünmezse ağlamaya hak olmadığını anladı. Lakin ölmek de ağlamak da “Geliyorum” demiyor, sormuyordu ki.
Asıl acının yürürken değil durunca başladığını öğrenmişti. Ama zaten onlara da durmaksızın yürümeleri emredilmişti.