Bizi seçiyorlar, art arda. Seçilmeyi kabul edelim. Bu deneme, intihar ve saçma kavramı çevresinde başlamış bir düşünceyi cinayet ve başkaldırı karşısında sürdürmek istiyor.
Benliğimi bütünüyle kendi kendime konuşmanın tatlı rahatlığına bırakıyorum, insanların benden alamayacağı tek şey bu. Günlük huzurlu yürüyüşlerim, sonrasında unuttuğuma pişman olduğum derin düşüncelerle dolu oluyor. Aklıma gelmeye devam eden bu fikirleri oturup yazacağım, sonrasında yazdıklarımı okuduğumda, onları yazarken aldığım hazzı tekrar hatırlayacağım ve geçmişin tekrar doğmasını, varlığımın ikiye katlanmasını sağlayacağım.
Artık dünyada yalnızım, kendimden başka kardeşim, komşum, arkadaşım ya da ait olduğum bir cemiyet yok. Peki her şeyden ve herkesten soyutlanmış olan ben, neyim? Bana kalan tek şey buna bir cevap aramak.