Simge Nur Ümit
@simgeeeumitt
Öğretmen
İstanbul
26 Temmuz 1998
55 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kugen'ın boğazına fasulye kaçmış, boğularak ölmüştü. Açgözlü ya da pisboğaz bir çocuk değildi. Sadece çok fakirdik. Köydeki diğer bütün çocuklar Kugen'dan daha iyi bir hayat sürüyordu. Durumumuz öyle kötüydü ki, Kugen her zaman fasulye yiyemezdi. Hep olduğu gibi ahmaklık etmiştim. Neler olabileceğini düşünmeden, Kugen'a bir seferde çok fazla fasulye vermiştim. Benim aptallığım ve ahmaklığım sonunda onun ölümüne sebep olmuştu.
Reklam
İçim rahat etmedi ve ona seslendim: “Chunsheng, yaşayacağına söz ver!”
Birkaç adım attıktan sonra arkasını döndü ve “Söz veriyorum!” dedi.
Fakat Chunsheng sözünü tutmadı. Bir ay sonra Vali Liu'nun kendini astığını duydum. İnsan ne kadar şanslı olursa olsun, ölmek istiyorsa hiçbir şey onu yaşatamaz.
Kitabın ve hayatımın şu anlarının bu kadar aynı konuda kesişmesine şaşırdım açıkçası. Hepimize olduğu gibi bazen hayatımızdan sıkılıyoruz ve kafamızda binbir türlü ihtimalle “Acaba farklı bir hayat yaşasam nasıl olurdu ?” diye düşünmeye başlıyoruz. Kitaptaki ana karakterimiz Nora da tam olarak intiharın eşiğinde. Böyle bir evrede gittiği bir kütüphane ona farklı kapılar açıyor ve bambaşka hayatlar yaşıyor. Bu hayatların içerisinde hem çok iyi hem de çok kötü, hem çok mutlu olduğu hem çok üzüldüğü, çok zengin olduğu çok fakir olduğu… kısacası her şeyi deneyimlediği hayatlar yaşıyor ama sonunda fark ediyor ki aslında yaşadığı en güzel hayat; kitapta geçtiği gibi ‘kök yaşamı’.
Şu an bulunduğumuz hayata dört elle sarılmalı ve yaşadığımız her şeyi çok sevmeliyiz.
Hayatta ne kadar dürüst olursan ol, insanların ancak kendi gerçekliklerine en yakın olan şeyleri görebildiğini Nora artık anlamıştı.
Per öldükten sonra, Oslo‘da kalmaya dayanamadım. Onca insanın arasında bir tek o yoktu, anlıyor musun? 
Reklam