Simge
@simgoji
“Her yaşam, ışığın ardında kendi gölgesini taşır.”
“Ben bir kitap karıncasıyım.Sayfalar benim evim.Sözcükler arkadaşım…”
Şu anda okuduğu kitaplar
Erdem hiçbir zaman para kadar saygı değer bulunmadı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Canım Pazartesi gününe gelsin bu alıntı…
Aylaklığın nimetlerine yüz çevirip,bizlere çalışma laneti kazandıran Adem’e şükranlarımızı sunalım.
Bu kitap bambaşka bir kafada. Okurken bir yandan “yeter, beynim yandı” diyorsun, bir yandan elinden bırakamıyorsun. Her sayfası sanki insanın iç dünyasına kazılmış bir bilmece gibi — çözmeye çalıştıkça daha da derinleşiyor.
Gustav’ın hikâyesi, aslında hepimizin içinde taşıdığı çantayı anlatıyor: anılarımızı, acılarımızı, benliğimizi, o görünmeyen yükleri… Bazen kendimizi unutmamak için, bazen de unutmak için taşıdıklarımızı.
Aşkın, acının ve varoluşun birbirine karıştığı bu kitapta, gerçeklikle hayal arasında kalmış bir insanın yolculuğuna tanık oluyorsun.
Okurken zihnini zorlayabilir ama bitirdiğinde seni başka bir yerden yakalıyor. Belki “favori kitabım” demek için erken ama kesin olan bir şey var: Bu kitap bir defada bitmiyor, iç dünyanda yankılanmaya devam ediyor.
Yani kısacası bahsedersek ;
Akıl ve benliğini bir çantada taşıyor — bu aslında kimliğini, geçmişini, yüklerini simgeliyor.
Aşk, benlik, varoluş, acı ve mutluluk gibi temalar etrafında dönüyor.
Gerçeklik ile iç dünya arasında gidip geliyor, yani psikolojik ve felsefi bir yönü güçlü.
Hatta “bir adam, bir kadın, bir rahibe, bir iblis…” gibi simgesel karakterlerle insanın iç çatışmalarını anlatıyor
Bu dünyada işinizi sağlama alıp delirin,benden size tavsiye. İşinizi şansa bırakmayın.
