Simla Vatansever Kocaoğlu

Insanın kendi evinde, anne ve babasının yanında güvende olması gerekirdi. İnsanın anne ve babası onu dışarıdaki tehlikelerden korumalıydı.
Reklam
Ne yerel polis ne de yardıma çağırabilecekleri birileri vardı. Bunca zamandır babası ona dış dünyanın ne kadar tehlikeli olduğunu öğretiyordu. Oysa aslında tehlikenin en büyüğü kendi evindeydi.
Ne demek istediğini anladım evladımın. Ama ne gelir elden? Meral’i ben mi iyileştireyim? S’i ben mi kurtarayım? Dogurdum, emzirdim, büyüttüm, geceleri başlarında bekledim, okula gönderdim, her şeyine yettim ama büyüdüklerinde hiçbir dertlerine derman olamadım. Hayat nasıl da ayırıyor anneyi evlattan, kardeşi kardeşten… Herkesi kendi derdiyle bir kafese sıkıştırıyor. Görsen de anlaşan da uzanmıyorsun.
“Hayat eziyor bizi anne. Yetişemiyoruz dünyaya. Çıkamıyoruz bu düzenin içinden”
-Nazilere direnen kadınlara özel bir toplama kampı olduğunu bile bilmiyorum -Hikayeleri erkekler anlatır. Kadınlar hayatlarına devam eder. Bu bizim için bir gölge savaştı. Bittiğinde bizim için törenler düzenlenmedi, adımız tarih kitaplarında geçmedi.
Sayfa 529·Kitabı okudu
Reklam