“Anası, babası, kardeşleri... İş yoktu, hiçbirinde iş yoktu. Kızlarının günün birinde isteneceği umurlarında bile değildi. Herkes yalnız, kendi çıkarını düşünüyordu. Varsa oğlanlar, yoksa oğlanlar. Dünyada sanki yalnız oğlanları vardı. Oğlanlar ne derse eninde sonunda o oluyordu. Kız geleceğine keşke bir kalıp sabun gelseydi. Elde, çamaşırda eriyip gider, dünyaya rezil olmazdı.”