Burak Kahraman
@simurgia
Sorgulanmayan bir hayat yaşamaya değer mi?
Vahdet-i vücud fikrinin Nietzsche'nin işaret ettiği ile "üstinsan" ile buluşmasından açığa çıkmış bir felsefe kitabı.
Kitabı okurken Cibran'ın deyimiyle üryan(hem ruhen hem fiziken) olmanız lazım, çünkü Cibran bilmediğiniz kelimelerle üstünüze yeni kıyafetler bahşediyor.
Reklam
"Başarmak için her yol mübahtır." anlayışı ancak bu kadar yaşanabilirmiş. Kendisini sürgüne, sefil hayata ve işkenceye boğan Mediciler otoritesine yaranmak ve kendini masuma çıkarıp sefil hayattan kurtarmak adına bu kitabı yazmış olması, Machivelli'nin ne kadar kaypak olduğunu gözler önüne seriyor. Ancak, en azından, düşüncelerini yaptıklarıyla birlikte yaşatabilen biri olması ve aydınlanmayı başarabilmesi bakımından saygıya değer biri olduğunu da atlamamak lazım.
Onun ötesinde dönemin rönesans ruhuyla birlikte aydınlanmayı başarabilmiş olan yazar insan doğasını mantıksal ilkelerle ele alarak şu cümleleri yazıyor : "... kişinin nasıl yaşadığı ile nasıl yaşaması gerektiği arasında öyle büyük bir uçurum vardır ki, yapılması gereken uğruna yapılanı terk eden kişi, çok geçmeden korunmasını değil yıkımını öğrenmiş olur; çünkü her zaman iyi insan olmak isteyen kişi, iyi olmayan onca insan arasında kesinlikle yıkıma uğrayacaktır."
Reklam