Bugün sizlere keyifli bir çocuk kitabı ile geldim. @yazarezgiyar ’ın yazdığı “Uçan Arkadaşım Sin”.
Çocuk edebiyatında her yaşa hitap edebilen, okurken yetişkinlerin de kendi çocukluk kırgınlıklarıyla yüzleşmesini sağlayan naif eserlerin yeri her zaman çok ayrıdır. Eğitimci Ezgi Yar’ın kalemiyle hayat bulan Uçan Arkadaşım Sin, tam olarak bu şefkatli atmosferi taşıyan, ilk sayfasından sonuna kadar kalbe dokunan bir büyüme ve iyileşme hikâyesi sunuyor.
Kitabın merkezinde; sessiz, kendi halinde, zeki ama arkadaş edinmekte zorlanan sarı saçlı bir çocuk olan Kartal yer alıyor. Günümüz dünyasında pek çok çocuğun ve ebeveynin en hassas sancılarından biri olan yalnızlık, akran zorbalığı ve dışlanma hissi, Kartal’ın dünyasında sesini duyuramama problemiyle somut bir ağırlığa dönüşüyor. Okulda ve evde adeta görünmez hissettiği, kırılgan dünyasında kabuğuna çekildiği o anlarda, hayatına küçücük ve sıra dışı bir dost dahil oluyor: bir sinek olan Sin. Bu sevimli sinek sadece konuşmakla kalmıyor; şakalar yapıyor, hatta muzipçe öğretmenlik bile taslıyor.
Hikâye ilerledikçe anlıyoruz ki Sin, aslında Kartal’ın yalnızlığının doğurduğu muazzam bir mucize, onun kendi iç dünyasındaki o saklı “cesaret sesi” ve özgüven yansıması. Kartal’ın hayvanlarla kurduğu o güçlü ama çevresince garipsenen bağ, Sin sayesinde gerçek dünyada bir köprüye dönüşüyor. Kartal, yavaş yavaş kabuğunu kırmaya başlıyor. Onun Özge ile kurduğu o sıcacık gerçek dostluk sayfaları ise hikâyeye çok güzel bir olgunluk katıyor. Yazar, hayali bir arkadaşlığın verdiği güçle gerçek dünyadaki dostluklara nasıl adım atılabileceğini harika özetlemiş.
Eserin en kıymetli yanlarından biri; akran zorbalığı, dışlanmışlık ve anlaşılmama gibi ağır temaları çocukların kalbini acıtmadan, önyargılardan uzak ve son derece etkileyici bir dille
Kitabı oxuyub bitirdim, çox bəyəndim və bu haqda fikirlərimi yazmaq istədim; çalışdım ki, bacardığım qədər qısa tutum. Prometheus filmində eşitdiyim "Cəhənnəmdə hökm sürmək, cənnətdə xidmət etməkdən yaxşıdır" sözü, məni Con Miltonun İtirilmiş Cənnət əsərinə aparan ilk addım oldu. Kitab oxumaq öncələri sıxıcı olsa da, daha sonra çox daha axıcı oldu. Əsəri bitirdiyimdə məni ən çox düşündürən mövzu, insan təbiətinin o böyük çıxmazı oldu: Məcburi bir bağlılıq, yoxsa azad iradə?
Əsərdə Şeytanın azad iradəyə yanaşması, sərhədləri öncədən çəkilmiş bir mükafat-cəza oyununa şərik olmaq deyil, o oyunun qaydalarını kökündən rədd etməkdir. Tanrı tərəfi, hər şeyin yaxşı qalması üçün mütləq bir nizamı və tabeçiliyi tələb edərkən; Şeytan, Cənnətin gətirdiyi o hazır rahatlıqdan imtina edir və başqasının yazdığı ssenaridə iradəsiz bir varlıq olmağı qəbul etmir. Bu baxımdan, kitabda təsvir olunan Şeytan obrazını Yevgeni Zamyatinin "Biz" əsərindəki I-330 xarakterinə çox bənzədirəm; hər ikisi mütləq və məcburi bir nizamın gətirdiyi "xoşbəxtlikdən" imtina edərək, fərdi azadlığın xaosunu seçən üsyankarlardır.
Adəm üzərindən qurulan azad iradə anlayışı isə tam bir ziddiyyətdir. Tanrı insana ağıl və məntiq verib onu seçimlərində sərbəst buraxdığını söyləyir; ancaq nəyin yaxşı, nəyin pis olduğuna öncədən yenə özü qərar verir. Əgər bir seçimin sonunda ağır cəzalar gözləyirsə, orada gerçək bir azadlıqdan bəhs etmək çətindir. Üstəlik, Başmələk Mikayılın Adəmə gələcəkdə nəslinin çəkəcəyi acıları göstərdiyi hissədə bu ədalətsizlik daha da dözülməz bir hal alır. Bir nəfərin səhvini hələ doğulmamış məsum nəsillərin ödəməsi hansı ədalət sisteminə uyğundur? Günahın irsi olduğu bir nizam quran güc gerçəkdən "ədalətli" sayıla bilərmi?
Miltonun bu əsəri tamamilə Xristianlığın "İlk Günah" (Original Sin)
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
“En yakın arkadaşım Sõın’ın cesedi okulun arkasındaki boş arazide bulundu. Arkadaşımı kim öldürmüş olabilir?”
Yeni bir incelemeden daha herkese merhaba!
İyi ki okudum, dediğim serilere eklenen çok güzel bir seriydi. Hayatta tek bir gerçekliğin hiçbir zaman olmadığını, bakış açılarının olduğunu anlatması seriyi daha güzel yaptı.
Kitapta Cuyõn sürekli “Ben olmasaydım bunlar yaşanmazdı” gibisinden şeyler söylüyor. Ancak bence sayfa 188’de Sõın “Fark etmez. Zaten seni hiçbir zaman arkadaş olarak görmedim.” demeseydi Cuyõn ona sinirlenmezdi ve belki de ölmezdi.
Önerim: Okumazsanız çok şey kaçırırsınız ☻
Rövşən Abdullaoğlu - Relslər üzərinə uzanmış adam
Relslər üzərində uzanmış adam kitabı Rövşən Abdullaoğlunun sevərək və maraqla oxuduğum 2-ci kitabıdır. Kitabda iki bənzər taleyə malik oğlanların həyatı qatar relsləri üzərində birləşir. Hər birinin ayrı-ayrılıqda başına gələnlər və yaşadıqları hadisələr insana təsir edir. Bundan başqa kitabda təsvir olunan balkan və serb müharibəsinin acınacaqlı təfərrüatları, Adriana və Əmin obrazının onların möhkəm sevgisi fonunda başına gələn hadisələr insanı düşündürür.
Əsərin əsas ideyası əsl sevginin insanı sağalda bilmək, bütün münaqişələrə, hətta müharibələrə belə sinə gərməyə güc-qüvvət vermək iqtidarında olmasıdır. 
Relslər Üzərinə Uzanmış Adam 
Rövşen Abdullaoğlu
Relslər Üzərinə Uzanmış Adam Rövşen AbdullaoğluEtkileyici bir kitap
Bu kitabı sadece merak edip okumak istemiştim ama bu kadar etkileneceğimi hiç düşünmezdim. Söyleyeceğim çok fazla şey var.
•Öncelikle herhangi bir konuda herkesin bakış açısını öğrenmeyi çok severim, çok merak ederim yani herkes ne düşünüyor belirli bir konu hakkında diye. O yüzden ilk başta kitap tam bana göre diye düşünmüştüm ama bu kadar katlanılmaz, sinir bozucu bir şey olduğunu zannetmemiştim.
•Olay hakkında alakalı alakasız, hayatlarına dahil bile olmayan insanların bilip bilmeden, kendini aklamaya çalışarak, asla özeleştiri yapmadan(bazıları), belki de sürü psikolojisi ile ya da umursamazca, empatiden yoksun bir şekilde ağzına geleni söylemesi o kadar sinirimi bozdu ki.
•Her birinden ayrı nefret ettim, böyle karakterleri o kadar gerçekçi yansıtmış ki yazar, gerçekten ustalık ister. Gerçekte de böyle insanların sayısı fazla olduğu için sinirim bozuldu belki de.
•Hikayenin başından beri Cuyōn'nun masum olduğunu düşünüyordum çünkü herkes onu suçluyor ya da kötü biri olduğunu söylüyor diye bu onu katil yapmaz. Elimde onu aklayacak somut bir kanıt bile yoktu ama ben güvenmeyi seçtim, sonunda hayal kırıklığına uğramayı göze alarak ve hemen sonuca varmamak gerektiğini düşünerek.
•Avukat Cang hakkında başta önyargılıydım, işine duygularını katmaması gerekiyor, geçmişte yaşadıkları yüzünden objektif bakamıyor diye düşünüyordum ki kendisi de bunun farkına varıp kızı anlamayı seçti çok şükür. Sonda vazgeçmiş olsa da, bir kez olsun kızı anlayan birinin çıkması gözlerimi yaşarttı.
•Sonuna gelirsek, beni bu kadar şaşırtacağını hiç düşünmezdim. Baştan beri en masum karakterin(Sōın) böyle çıkarcı, sahtekar çıkması büyük ters köşe oldu benim için. Hani Cuyōn'un katil olmasını bile bekleyebilirdim ya da bir şekilde intihar olduğunu. Ama Sōın'ın
Frenk Sokağında Sonbahar
Kitap askeri doktor olan Ali İzzet’in, 1. Dünya Savaşı’nda Çanakkale cephesinden memleketi İzmir’e uzanan yolculuğu ile başlıyor.
Dönemin çok kültürlü yapısını, yemek ve giyim tarzlarını, sınıf farkını, savaş dönemindeki insanların düşüncelerini ve farklı mezheplerin yaşam şekillerini güzelce yansıtan bir kitap. Frengi hastalığının ne kadar ve ne sebeple yaygın olduğunu; bu hastalığın toplumu nasıl etkilediği de arkasında yer alan hayat hikayeleriyle güzel bir şekilde anlatılmış.
-Spoiler başlangıcı-
Alizetttt, Stella konusunda hak sız sın. Onun sayesinde ortamlara girdin, lüks yerlere davet edilir oldun, zengin iş adamlarıyla görüştün. Stella’nın sağladığı imkanlar tatlı geldiği için onun değişen ruh halinin arkasına sığınarak işine geldiği gibi hareket ettin. Asla net olmadın. Bir ona, bir buna…
Alizetttler ölmez; şekil değiştirirler.
Stella’nın genç yaştaki başarıları, hevesi, cesareti ise harika. Ali İzzet’in de belirttiği gibi bazen fazla uçarı kaçarı oluyordu. Ancak hayatta vardır böyle insanlar. Asıl önemli nokta ise bunu benimsemeyen Ali İzzet’in sınır çizememesiydi.
He bir de tıp aleminin bu kadar içinde olup da akraba evliliği yapmak; pes dedirtti…
-Spoiler bitişi-
Kitabın başında ismi geçen hasta bakıcı Safiye Hüseyin, yurtdışında aldığı eğitimlerle kendisine “hemşire” olarak hitap edilmesini istiyor.
Sonraları fark ettim ki kitabın yazarı Suat Çağlayan, “İlk Türk Kadın Doktor Safiye Hüseyin” adlı kitabı da kaleme almış. Demek ki Safiye Hüseyin’in kendini geliştirerek edindiği başarılarla doktor da olmuş olmalı. Bu kitabı da sonrasında okuyabilirsiniz.
Not: 98. sayfada “mesleksel olarak” şeklindeki yazım aslında “mesleki olarak” diye yazılmalıydı diye düşünüyorum.
Keyifli okumalar 🩵