"Biz her zaman en iyiyi sunmaya çalışalım yaşama, oğlum.
Hep artı ne katabiliriz diye bakalım. O umursar, umursamaz.
Bizim vazifemiz ne? Kendimizin en iyi halini, kendimizden en iyi olanı sunmak. Ben ne yapabilirim, demek önemli. Sen yap. Sevsin sevmesin karşındaki, hayrını görsün ya da görme-sin. Sen yap. Ne demişler? Kul bilmezse Hak bilir kıymetini?"
Yıllarca, ruh sağlığı profesyonelleri insanlara sosyal desteğe
ihtiyaç duymadan da psikolojik olarak sağlıklı olabileceklerini,
kendilerini sevmezlerse kimsenin de onları sevmeyeceğini söy
lediler. Kadınlara erkeklere ihtiyaç duymadıkları, erkeklere' de
kadınlara ihtiyaç duymadıkları söylendi. Hiç ilişkileri olmayan
insanların birçok ilişkisi olan insanlar kadar sağlıklı olabilece
ği düşünüldü. Bu düşünceler insan türünün temel biyolojisiyle
çelişiyorlar. Biz sosyal memelileriz, birbirine bağlı ve birbirine
bağımlı insan etkileşimi olmasaydı sağ kalamazdık. Gerçek şu ki,
önceden sevilmeden ve seviliyor olmadan kendini de sevemez
sin. Sevebilme kapasitesi yalnızlıkta oluşmaz.
Biri Konfüçyüs'e dedi ki, "Düşmanlığa erdemle karşılık vermek nasıl olur?"
Konfüçyüs yanıtladı, "O zaman erdeme neyle karşılık verecek-sin? Düşmanlığa doğrulukla karşılık ver; erdeme erdemle karşılık ver."