daha cocuktuk diyebileceğim bir dönemde okumuştum ilk bir solukta içine çekilen ve hala öyle, unutmayacaklar arasında ki eser ve haliyle yoruma ne gerek! muhakkak ki okumuşsunuzdur.
Tanrıya haykırırdı: "Bu kurbanı reddetme, sahip olduklarımın en iyisi olmadığımın pekala farkındayım; ihtiyar bir adam bir vadedilmiş evlada kıyasla nedir ki, ama bu sana verebileceklerimin en iyisi. Bırak, ishak kendini gençliğiyle avutabileceğini hiç bilmesin." Ve bıçağı kendi göğsüne saplardı. Tüm dünyanın hayranlığını kazanırdı ve adı ebediyen unutulmazdı; ama hayran olunmak ayrı, kaygılılar için kılavuz yıldız olmak ayrı.
Lakin İbrahim iman etti. Tanrıyı duygulandırabilir düşüncesiyle kendi için dua etmedi; İbrahim yalnızca Sodom ve Gomore hakkındaki hakşinas hüküm açıklandığında dualarıyla öne çıktı.