Sinan Afşar
@sinanafschar
''gerçek felsefe çabalarına , samimi hakikat arayışlarına , en soylu insanların bu en soylu çağrısına bizzat devlet tekeliyle uydurulmuş olan bu geleneksel metafizikten daha karşıt bir şey olabilir mi? onun yasak ve dogmaları her kafaya en erken yaşlarda öylesine bir gayret ve sağlamlıkla kazınmaktadır ki ; o kafa , mucizevi bir esnekliğe sahip olmadıkça bir daha ömür boyu bunların etkisinden kurtulamamaktadır. bu şekilde her sağlıklı aklın temeli , özgün ve yansız yargı yeteneği ebediyen felç ve harap edilmektedir. inanca yatkınlığın en güçlü olduğu dönem çocukluktur. bu yüzden insanlar öncelikle ve en fazla bu nazik dönemi ele geçirmek için her yolu denerler. inanç öğretileri , mucize hikayeleri ve korkutmalar en çok bu şekilde kök salar. bu, durumda bu öğretiler hakkında ortaya çıkabilecek bir kuşku ihtimali ya bütünüyle gözardı edilir , ya da kuşkunun sonsuz felakete götüren ilk adım olduğuna işaret etmek için şöyle bir değinilip geçilirse , bunların bıraktığı etki öylesine derin olacaktır ki , kural olarak onlardan kuşkulanmak hemen hemen kişinin kendi varlığından kuşkulanması kadar imkansız olacaktır. bu yüzden din , akla uygun bir kanaat meselesi değil , erken yaşlarda , henüz herhengi bir sınamaya tabi tutma imkanına sahip değilken taze dimağlara yerleştirilmiş bir inanç meselesidir.
bu açıdan bir kimsenin daha çocukluktan gençliğe adım atar atmaz onun zihnine belli önerme yahut dogmaların yerleştirilmesi ve sonsuz kurtuluşunu tehlikeye atmaksızın kendisine belletilen şeylerden asla kuşku duymayacağına kesinkes ikna edilmesi korkunç birşeydir. bu inanç , her türlü bilgimizin temelini etkileyen , dolayısıyla ebediyen bakış açımızı belirleyen önermelerdir. bunların kendilerinin yanlış olması halinde bakış açımız da ebediyen bozulup çarpıtılmış olur.''
20.yuzyilin matematikçi ve mantikci filozoflarindan bertrant russell akıcı ve netlestirici kelimeleriyle güzel bir deneme sunuyor.
aklin nasıl kullanılması gerektiğini çevre etkilerden özellikle din gibi dogmalara neden uzak durulması gerektiğini hristiyanligin uzerine giderek etraflica sorgulayarak nedenleriyle birlikte açıklıyor. "dinden kuşku duyarsan cezası vardır ancak bilimde kuşku gerekliliktir yanlış yapma ihtimali kaçınılmaz ama bu bizleri daha iyiye ileri götürür" der gibi
felsefe tarihinden uzak durularak yenilikçi çağdaş felsefe ulaşılması gerektiğini ve bunun matematik reel değerlere dayandirarak ille de bilim diyerek evreni anlamaya, olasılık payidesinin riskini indirgeyerek gerçekliğe daha yatkın zihinlerin gelişimine ikna etmeye çalışıyor.
felsefe yapmanın teknik boyutuna dayanmış diyebiliriz. matematik ve mantik ikilisinin bilgi kuraminin gerekliliği olduğu yadsınamaz bir gerçek.
matematiği küçük yaşlara sevdirmenin gerekliliğini ve nasıl yapılmasını gerektiginide ekleyerek sonlara doğru güzel bir matematik resitali sunmuş.
Nihilizm in tadını tattiran sıkılgan Bazarov bilinçli bir kopuş ailesinden ve çevresinden. Turgenyevin yaratığı akılda kalıcı karakter zamane gençleride fazlasıyla bu yolda lakin bilinçsizce :) dikkate değer olan benim için Anna ve bazarovun diyalogları, melankoli tadında kuşaklar arası farkı resmettiren eser. Dönem rusyasinin halk kültürünü bir kere daha tadiyorsunuz. arkadaşı ve öğrencisi arkady ile ailesi tipik bir rus ailesi, aşkı erisemediği annası rusyanin parlak geleceği. arkady in amcası bozulmuş kimliğini temsil ediyor halkının, yengesi sadakat ve saflığın timsali. Bazarovun babası halkın emektar hizmetcisi annesi koruyucu meleği. ve amansız bir son kaosun ortasında ansiz bir gidiş geleceğine veda ediyor Bazarov ve Rusya!
