Sinan Afşar
@sinanafschar
ivo andrice nobel ödülü kazandıran ilk kez 1945 yılında yayımlanmış kitap.
kitabın ana karakteri bir insan değil drina köprüsüdür.
Sokuloviçli mehmet çocukluğun da osmanlı himayesine girer. Ozaman koskoca osmanlı imparatorluğu en ihtişamlı zamanları. Sokuloviçli mehmet artık sokullu mehmet paşadır. Doğduğu topraklara hizmet etmek ister ve drina köprüsünü yaptırır.
Yüzyıllar boyu drina bir çok olaya tanık olmuştur.
Türkler sırplar ve bosnalıların bir arada yaşadığı insanı dini dili ırkı ile ayrılmadığı, 'insan' olduğunu çok güzel anlatmış yazar. Milliyetçi duygularla kabaran topraklar Türkler sırplar ve avusturya/macaristan çekişmeleri ülkelerin dağılması. Avrupanın yenıden şekillenmesi Ve bir anda osmanlının binlerce km toprak kaybetmesi nekadar inanılmaz, yapayalnız kalan Türkler, sahipsiz kalan mezarlar duâ'dan eksik. Bi okadar ecdat eserleri.
Atıl kurt... değil.
O bir birey, düşünen sabreden hemen kavrayan, insanın iç dünyasını yakalayan. Sanki beyaz post sırtınız da büyüyor olgunlaşıyor en çevik en özel kurt olduğunuzu hissediyorsunuz.
Okunulası...
Norveçli yazar için deli dahi diyebilirm çok etkili yazısı, travmaların babası.
Hikâye başlamadan kendisinden kısaca bahsedilmesi heyecanımı artırdı ve halkıymışım.
Yaşadığı heranı hissedilebilen kalemi ve akışı bağlıyor, aç kalmak ve nöbet geçirme isteği uyanabilir mi insan da? Oluyormuş demek ki.
Birkaç kitabını okumalıyım belki de serisini.
