Geçmiş... 6 harf, 2 hece. Milyonlarca tebessümün alıntısı, bazense sınavlar silsilesi. Her gecenin bir gündüzü, kaçırılan yılların yutkunma sebebi.
Vardır herkesin, kendinden bile kaçtığı bir an. Hem tebessümü hem hüznü; asıl kaçışın başkalarıyla değil de kendinle olduğunda anlıyorsun büyüdüğünü.
Geçmişte yaşadığın acılar bile, aile kökenlerinin bastırdığı duyguların sende dışavurumuymuş. Ne kadar acı, değil mi? Önce başkalarının bedelini ödediğini düşünüyorsun. Sonrasında ise her acının hayatına kattığını, seni sen yaptığını fark ediyorsun. O an yine yutkunuyorsun.
Kaçıyoruz işte; kendimizden, geçmişten... Ama hayat durmuyor. En çok da kaçtıklarımızla sınıyor bizi. Bazen bir cümle, bazen bir dizi, bazense bir şiirin dizesi... Yutkunuyorsun ve geriye buruk bir tebessüm kalıyor.