Aşıklarımızı anarken 'Leyla ile Mecnun', 'Tahir ile Zühre', 'Kerem ile Aslı’ deriz. Oysa Avrupalılar âşıkları yâd ederken 'Romeo ve Juliette', 'Antonius ve Kleopatra' derler.
Âşıkların 'ile' üzerinden birbirlerine bağlanması, biri olmadan diğerinin de eksik kaldığına alamettir. Hâlbuki 've' sözcüğü benzer ama ayrı olanları sıralamaya yarar.