Ne var ki dünyada kalıcı olan hiçbir şey yoktur, bu yüzden daha ikinci dakikanın ardından o ilk sevinci artık eskisi gibi coşkulu değildi, üçüncü dakikada daha da zayıfladı ve en sonunda suya düşen taşın meydana getirdiği halkaların kaybolup kısa süre sonra yüzeyin dümdüz olması gibi, farkında olmadan her zamanki ruh haline döndü.
Hükümdar bir anlık öfke yüzünden savaş başlatmamalı, komutan da bir anlık kızgınlık yüzünden savaşa girmemelidir. Sadece yararı varsa harekete geç, yararı yoksa olduğun yerde dur. Öfke yeniden neşeye, kızgınlık yeniden mutluluşa dönüşebilir ama yok olmuş bir ülke yeniden var olamaz, ölen yeniden dirilemez.