"Orada herkesçe bilinen bir uygulama bu: Tatarlar birini çok sevip yanlarında tutmak isterler de, o kişi hasretlikten kaçmaya yeltenirse, gitmemesi için ona yapılan bir işlemdir bu. İlk kaçma girişimimden sonra bana da aynısı yapıldı, kaçarken yolumu kaybedince beni yakaladılar: 'Biliyorsun Ivan,' dediler, 'sen bizim dostumuzsun, tekrar kaçmaman için iyisi mi ayak tabanlarını yarıp içine biraz at kılı basalım.'
...
Beni toprağa oturttular, içlerinden bu işin ustası bir adam çok kısa bir sürede tabanlarımın derisini yararak açtı, içine kırpılmış at yelesi bastı, sonra deriyi iğneyle dikip dolgunun üstünü kapattı."