Sinem GÜNGÖR
@sinemgungor
297 okur puanı
Nisan 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Gerçekten ‘kendinin’ farkında mısın? Potansiyelini, gücünü… Ne için varsın? Hayattaki amacın ne?
“Hayatın anlamı nedir?” ile başlayıp “Neleri okumalı, dinlemeli ve seyretmeliyiz?” alt başlığıyla bitmesinden de anlaşıldığı gibi o kadar hayatın içinden tavsiyeler okuyoruz ki… “Madem insan doğdum, olabileceğim en iyi insan olmalıyım.” diyor mesela sayfa 112 de. Kendimiz olmalı, kendimiz için kendimize en iyi gelen şeyleri yapmalıyız. Her bir cümlesi sizi düşündürtüyor ve sorgulatıyor, farkındalık hissi veriyor. Kitabı okurken bir tarafta kalem bir tarafta post-itler yanımdan hiç eksik olmadı. Bir kitap okudum hayatım değişti desem klişe olmaz hatta. Normalde röportaj tarzı kitaplardan biraz sıkılsam da anlatan kişi Doğan CÜCELOĞLU olduğundan olsa gerek hayran hayran çevirdim sayfaları. Hayat gibi akıp gitti desem yeridir… Röportaj sırasında sayfa 82’de “Sen elinden geleni yap, kaderinde varsa olur.” diyor Doğan CÜCELOĞLU. Ardından ekliyor: “Biliyorsunuz yakın zamanda bir kalp krizi geçirmiştim, bu gece bir kalp krizi gelse ve ölsem…” En çok burayı okurken uzun uzun kaldım sayfada. Kitap ocak ayında çıktı ve biz hayata dair birçok şey öğrendiğimiz bu değerli psikoloğu şubat ayında kaybettik… Aklımda projeler, yazmak istediğim kitaplar var diyor oysa… Çok isterdim, isterdik bence onları görebilmeyi bizde. Bir kez daha bu vesileyle saygıyla anmak istiyorum Doğan CÜCELOĞLU ’ nu. Kendimi sorgulayıp birçok şeyi düzeltmeme, belki fark etmeme, nerede ne zaman olursa olsun kendim olmaktan asla vazgeçmemem gerektiğini ve tam her şey bitti derken umudun var olduğunu hatırlamama vesile olduğun ve hayatlarımıza dokunduğun için teşekkür ederim Doğan CÜCELOĞLU. Sayfa 23’te de söylediğin gibi: “Çektiğim hiçbir acı nedensiz değil. Ben onlar sayesinde ‘ben’ oldum…”
Normalde okuduğum
Reklam
En sevdiğim, beni en çok gerçek dünyadan soyutlayan ve kendi mısralarına sürükleyen yazar hiç kuşkusuz Özdemir Asaf. Lavinia şiirine okuduğum bir kitapta alıntı olarak rastlamış ve aşık olmuştum. "Sana gitme demeyeceğim ama gitme Lavinia. Adını gizleyeceğim sen de bilme Lavinia." Lavinia Özdemir Asaf'ın üniversite yıllarındayken platonik olduğu Mevhibe Beyat'a yazdığı şiirdir. Mevhibe Beyat, hayatı boyunca bu şiirin ona yazıldığını bilmemiş Asaf da duygularını dile getirmemiştir. Yani aşkını anlamı "ölüm çiçeği" olan Lavinia diye gizlemiştir... Kitabın ana şiiri Lavinia olduğu için şiirin başa konulmasını isterdim. Onun haricinde Özdemir Asaf gibi mükemmel bir şairin mükemmel şiirlerini barındırıyor kitap.
Çoğunlukla ağlatacak nitelikte fakat gerçek dostluğu en güzel anlatan kitaplar arasında. Zaten, kitabın başlangıcında "Yeniden iyi biri olmak mümkün" yazması aslında sonunu getirmeye yetiyor...
