Jack London bir sosyalist olarak kitabı bireyciliğin insana bir amaçsızlık haline sokacağını göstermek için yazmış. Ama bir noktada bence kitabın amacı hepimizi Martin'e aşık etmek olmuş gibi bir şeyler :D Kitaba bayıldım. Günüzümün okumuş, eğitimli kesimi ile kitaptaki burjuvazinin davranış ve düşünceler bütünü o kadar benzerdi ki. Ruth... Ölene kadar senden nefret edeceğim ve maalesef çok anlaşılır da bir karakterdin. Edebiyat öğrencisi olarak akademide öğrendikleriyle kendini bilgili zannedip Martin'in yazılarındaki zaafları fark ettiğini zannetmesi sinir bozucu olmasının yanında çok üzücü de. Akademi akademi diye yırtındığımız şey aşağı yukarı bu işlevsizlikte. Martin'in sürekli "nerede aldıkları eğitim" diye sorgulaması çok gerçekti. Okuyoruz da noluyor gerçekten? Ruth ve çevresindekilerden bir farkımız var mı? Cahilleeer diye saldırılan kesim de okumuş entelektüel sayılan kesimin de davranış patternları aynı oysa ki. Kabul göreni içine al diğerlerini reddet, gelenekten şaşma. Bu akademik ya da kültürel gelenek olabilir, sonuç aynı ama. Farklı olanı hep reddetme. Öyle yani sonu beni üzdü biraz. İdeolojik emellerle öyle yapılmış olsa da karaktere fazla bağlanmıştık :(