Sıradan Okur
@sinemiskamer
20 Eylül
37 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
Emma, kendisine yaklaşık 500 sayfa ayrılan bu genç kadın çok detaylı ve başarıyla çizilmiş. Tüm kusurları, tüm sinir bozuculuğu, iyi yanları, hataları, pişmanlıkları, hepsi ama hepsi incecik dizilmiş romanda. Karakter okuması yapmayı sevenler için biçilmiş kaftan. Üstelik Jane Austen'ın bu başarısını konuşturduğu tek kişi Emma da değil. Konuşmaları ile karakterlerini anlayabildiğimiz, Emma ile karşılaştırıldıklarında biraz daha karikatür tipler olan Mrs. Elton ve Miss Bates, tüm kusursuzluğuna rağmen bir türlü samimi olamadığınız ve işte bu yüzden bir türlü gönlünüzün sevemediği ve kusursuzluğunu her gördükçe sevgisizliğiniz için dönüp dönüp kendinizi suçladığınız Jane Fairfax de başarıyla çizilmiş portreler. Tüm Jane Austen kitaplarında olduğu gibi burada da nefes kesici maceralar, sonunu merak ettiğimiz olay örgüleri elbette yok. Kitabın tamamı "ve şu ile bu evlenir" şeklinde özetlenebilir. Tam olarak bu yüzden de çok inandırıcı. Sıradan insanların, sıradan geçen günlerini anlattığı, bir gün tüm detaylarıyla 50 sayfaya yayıldığı için çok gerçek, ve tabi yer yer bir o kadar da sıkıcı. Austen'ın sıkıcı olmakla suçlanabilecek tek kitabı Emma'dır ve açıkçası edebiyata özel bir ilgi beslenmedikçe bazı sayfalar (özellikle de Miss Bates'in tıpkı kitaptaki muhatapları gibi sizi de fevkalade bayan konuşmalarının verildiği) geçmek bilmeyebilir. Jane Austen'ı anlamak isteyen ama o kadar da derine inmek istemeyen bir okur için Aşk ve Gurur ve Akıl ve Tutku (Sense and Sensibility) ideal olacaktır. Gelgelelim Emma, tam anlamıyla olgunluk eseridir. Gözünüzün önünde bir insanın doğup büyümesi gibidir, sizi oyalayacak hali yoktur zira gerçektir, edebi bir başarıdır. Mr. Knightley'le Emma'nınki kadar olmasın, kusursuz bir birleşmedir :)
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitabın oldukça ilham verici ve bahsi geçen tüm karakterlerin "halkları" için yapmayı umdukları üzere ateşleyici olduğu su götürmez. Yer yer "tavuk suyuna çorba" ve "küçük prens" tadını verse de kitabın okurlarına bol bol alıntı bahşedip içlerini ısıtmaktan fazlasını yaptığı kesin. Üzerinde düşünülecek önermeler sunuyor, "halk" kavramına "halka karşı takınılan tavra" ilişkin yaptığı suçlamalar kışkırtıcı ve yüzleşmeye çağırıyor. Aydın olmak ne demektir ve kime aydın denmelidir tartışmaları aklımıza halka küsen aydın şımarıklığını getiriyor. Bu kitaba, bir yere kadar, Kitap karakterlerinden L.McDonaldın kitabına getirilen eleştri yapılabilir ve denilebilir ki onlarca farKlı ı yerde ayNı şeyi tekrarLamıŞtır. Fakat aynı şekilde savunaBilir de kendini kitap ve diyebİlir ki: "ben Bir habErCiyim, Halk kiTleLeriNin yetkiLi tEmsilcisiyim. ÖDemediğiniz yüzbinlerce Fatura ile birlikte hayat tarafından size gönderildim."
İnsanlar kendileri için hırsızlık yapmaz, adice davranışlara tenezzül etmez sineği bile öldürmezler, fakat üyesi oldukları partinin başarısı için, mensubu oldukları sınıfın çıkarları veya kendi düşünceleri uğruna, "vatanın bekası" için yalan da söyler, dolandırıcılık da yapar, adi davranışlarda da bulunur, işkence eder ve hatta öldürür de. Sahip oldukları dürüstlük, vicdan ve sevgi sadece kendi kişisel faaliyetleri çerçevesinde yeterlidir. Daha büyük işler için yeterli vicdana sahip değiller.
