"Bundan daha korkunç bir aşağılama düşünemiyorum,” diyor Joanne. "Yalnızca yasın ve [ölen kişiyle kurulmuş] ilişkinin değil, sevginin de aşağılanması bu. Demek istediğim -- neden yas tutuyoruz? [Sokağın karşısında] oturan komşum öldüğünde, onu tanımıyorsam şayet, 'Ailesine yazık' diyebilirim ama yas tutmam. O kişiyi seviyorsam yas tutarım. Sevdiğimiz için yas tutarız." Yasın yapay bir zaman sınırının ötesine uzandığında patoloji haline geldiğini, ilaçlarla tedavi edilmesi gereken bir hastalık olduğunu söylemek -Joanne'e göre insan olmanın özünü yadsımaktı.