Sinem
@sinemklc
Tek Kanatlı Bir Kuş - Yaşar Kemal
Yaşar Kemal Türk edebiyatında gerek kalemi gerek entellektüel yapısıyla bambaşka yerde olduğunu düşünüyorum. Özellikle kitaplarındaki betimleme yeteneği ile her zaman okuyucuyu, anlattığı ortama rahatlıkla götürmeyi başarıyor. Çok iyi bir gözlemci olduğunu daha ilk satırı okurken anlıyorsunuz. Anadolu insanını kitaplarına adapte edişiyle ;giyiminden tutun, dilini ve anlatmak istediği olguyu şivesiyle yansıtmasını çok iyi başarıyor.
Tek Kanatlı Bir Kuş da buna örnek bir roman. Baş kahraman Posta Müdürü Remzi’nin tayini ile başlıyor kitap. Karısı Melek ile birlikle zorlu tren yolculuğu ile atandığı kasabaya gidiyor. Fakat kasaba; kuş uçmaz kervan geçmez bir kasaba. Terkedilen, kimsenin bulunmadığı bu kasaba’da Posta Müdürünün ne işi olabilirdi? Uğursuz olduğuna inandıkları bu kasabaya yolu düşen misafirlerle yol kenarında kamp kurmaya başlarlar fakat herkesin aklında tek soru? Kocaman kasaba neden terkedilmiş?
Yaşar Kemal bu kitabı için; “Ben hep korkudan korktum. Korkudan çok korktum. Roman yazdığım zaman içimde bir korku hissetmezdim. O yüzden bu kitapta da korkuyu anlattım” der. O yüzden kitabın ana teması korku. Esinlendiği hikaye ise askerliğinden hatıralarında kalan bir anı. Kayseri’de bir kasabanın halkı, bir kayanın üzerlerine düşeceklerinden korkarmış. Bunun üzerine Demir bir set ile çevrelemişler. Yaşar Kemal bunun üzerine; “ bu kadar korkuyorsanız çekin gidin” demiş ama halk ne gitmiş ne de korkularını yenmiş.
Okuması kolay, incecik bir kitap. Fakat anlatmanı işleyişi her zamanki gibi bir başka. İyi ki Yaşar Kemal gibi bir değerimiz var. Çok şanslıyız
Herman Merville - Katip Bartleby
Bazı kitaplar vardır; kısacık sayfalar arasında kaybolurken, bittiğinde de tadı damağınızda kalır. Katip Bartleby tam olarak öyle bir kitap. 50 sayfalık bir baş kaldırı.
Konusu bir avukatlık ofisinde geçiyor. 3 kişilik bir ekibe, yazıları kopyalama yapması için Katip Bartleby alınıyor. Her şey o kadar iyi gidiyor ki Bartleby, çalışkanlığı ile göz dolduruyor, verilen görevi hemen yerine getirerek takdirleri kazanıyor. Ta ki bir nokta da patronu farklı bir iş sorumluluğu yüklediğinde cevabı;
“Yapmamayı tercih ederim.” Olana dek.
Tam o sırada okuyucu olarak kafamda şimşekler çaktı, yıldırımlar düştü. Hayır demekte zorlandığımı, istenilenleri karşımdaki insanları kırmamak için kaç kere ses çıkarmadan yerine getirdiğimi farkettim Bartleby ile birlikte. Zaman geçiyor “yapmamayı tercih ederim”ler çoğalıyor ve olaylar bambaşka boyuta uzanıyor.
İlk defa bir kitabı kapattıktan sonra bu kadar çok düşündüm. “Neydi bu şimdi?” Dedim ve sorguladım. Çok sevdim. Fırsatınız olursa şans verin. Bu mükemmel baş kaldırışa ortak olun •
Puan vermedi·192 syf.·
3 günde okudu
·2022 21. kitabı
Ayfer Tunç - Aziz Bey Hadisesi
Ayfer Tunç’un kitaplarını uzun zamandır sosyal medyada sıkça görüyor, gördükçe merakım kabarıyordu. Fakat bir türlü kitap alışverişlerime ekleyememiş, üzerine sevgili Açelya benim için harika kitaplar seçerek doğum günümü kutlamıştı. O harika listenin içinde Ayfer Tunç’u görmek inanılmaz bir mutluluk katmıştı.
Aslında öykü okumayı çok sevmem. Tam kitaba alışmış, hikayeye ortak olmuşken bitmesi, yarım kalmışlık hissettirir bana ama Aziz bey bana bambaşka duygular yaşattı. Güldürdü, sinirlendirdi, üzdü. Sanki karşıma huysuz bir adam geçmiş; hayatını anlatıyormuş gibi hissettirdi. O yüzden benim için yeri bambaşka olacak bir kitap Aziz Bey Hadisesi.
Kalemi, edebi anlatımı, hissiyatını okuyucuya geçirmesiyle karşısında ilk sayfa ile bir aşk yaşadım. Genelde; kronolojik olarak hikaye bir son ile biterken; Aziz Bey’in Hadisesi bir sonla başlıyordu. Bu bile bir heyecandı.
Aziz Bey, burnu havada, asi, öfkeli ve çapkın bir delikanlılık geçirmiş bir bey. Baba evinde başlıyor kederli hayat mücadelesi. Ölene kadar da devam ediyor. Bir kendi bir de tamburu ile savruluyor köşelerde. Bir kere aşık oluyor. Aşkı bitiyor mu bilmem ama acısını hep taşıyor sol yanında. Kendinden, arkadaşlarından, ailesinden, karısından, tamburundan hatta tanburunu çaldığı meyhane müşterilerinden bile acısını çıkarıyor yıllarca. Kırık bir adam anlayacağınız. “Ah Aziz Bey; yapmayın” diyorum sonra o üzülürken gidip sarılmak istiyorum. Sonra tamburunu çalarken başlıyor söylemeye;
“Deva bulamayacak mı kalbimdeki bu yara.
Şu çileli gönlümde şimdi her şey kapkara.”
Mutlaka önereceğim, çok sevdiğim, ara ara okuyacağım bir kitap oldu. Mutlaka okuyun•
Bazen bedensel olmaktan çok ussal bir nitelik taşıyor gibi görünen açlığı onu öylesine bir çılgınlığa sürüklerdi ki, kendisine takılmak ve canını sıkmak cesaretini gösteren kişileri, hiçbir açıklamaya gerek duymadan bir omuz darbesiyle yolundan uzaklaştırır, ezer geçerdi.
